Hoogbegaafd en het overzicht kwijt

redactie 22 jun 2018 Blogs

Met mijn mobiele telefoon in mijn hand loop ik door het huis. Het is woensdagochtend. Aan de andere kant van de lijn loodst Heron me van kamer tot kamer. Hij heeft de telefoon overgenomen van zijn juf die mij belde om te vragen zijn werkstuk mee te nemen als ik hem van school kom halen.

Hij had het document al voor de kerstvakantie moeten inleveren en had uitstel gekregen tot de eerste dag in het nieuwe jaar. Het werkstuk is nog steeds niet bij de juf.

‘Misschien op mijn bureau,’ oppert hij twijfelend. Ik verplaats de rommel op zijn bureau.
‘Ik zie niets,’ zeg ik. ‘Weet je zeker dat je dit werkstuk wel hebt gemaakt?’

‘Ik weet het niet,’ geeft hij toe. Ik hoor de wanhoop in zijn stem. Ik zou boos moeten zijn maar eigenlijk heb ik medelijden. Ik vraag of hij mij de juf wil geven.

‘Ik denk niet dat hij het heeft gemaakt,’ vertel ik haar. ‘Dat idee had ik ook,’ zegt zij.

Sinds het begin van dit schooljaar probeer ik Heron zelf zijn schoolwerk te laten plannen. Ik realiseer me nu dat ik misschien iets beter had moeten opletten. Ik weet waarom hij niet aan het werkstuk begonnen is. Heron weet nog steeds niet hoe je een werkstuk maakt. Hij raakt erg snel het overzicht kwijt en verzandt dan in de details. Hij kan urenlang bezig zijn met het maken van een presentatie met plaatjes die op de meest creatieve manieren in elkaar overgaan, maar de inhoud compleet vergeten. Hij weet dit inmiddels ook van zichzelf en werkstukken maken is een opgave geworden waar hij steeds erg tegenop ziet.

Het was niet netjes van hem om te liegen, maar ik wil hem niet straffen en de juf is het met me eens. Hij is tenslotte nog maar 10 en hij heeft waarschijnlijk wekenlang met dit zwaard van Damocles boven zijn hoofd gelopen in de hoop dat het vanzelf weg zou gaan. Dat op zich, plus het alsnog moeten maken van het werkstuk, is straf genoeg.

We spreken af dat de juf een stevig gesprek met hem voert, waarin ze hem uitlegt dat liegen nooit een oplossing is. En dat dit niet de manier is om te werken aan een beter voorjaarsrapport, zoals het plan was.

Thuis vertel ik Heron dat het helemaal niet erg is om hulp te vragen als je ergens niet uitkomt. Hij heeft de volgende dag een studiedag en omdat ik met een schouderblessure thuiszit, kan ik hem helpen met het structureren van de werkzaamheden.

Samen werken we urenlang aan een werkstuk over het ontstaan en de val van de Berlijnse muur. Alinea voor alinea vertel ik hem wat er nu van hem verwacht wordt. Hij zoekt het op en schrijft het in zijn eigen woorden. Pas aan het einde van het schrijfwerk mag hij er plaatjes bij zoeken. Het is zowaar gezellig. Als hij het werkstuk naar de juf verzendt zie ik de opluchting op zijn gezicht.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en het overzicht kwijt
Sluiten