Hoogbegaafd en in de file

redactie 21 jun 2018 Blogs

Werkzaamheden aan de brug, die bijna de enige doorgang vormt naar de plaats van Herons Leonardoschool. Een maand lang zullen we in de file staan. Het is de eerste week van de werkzaamheden en het vliegt me nu al naar de keel.

Ik vind het onder normale omstandigheden al zo zwaar, elke dag in totaal een uur in de auto zitten om mijn kind uit school te halen. Nu is het zelfs bijna twee keer zo lang omdat de stad bijna niet inkom.

Vroeger zat Heron op de naschoolse opvang bij ons om de hoek. Zijn zusje zat op de crèche. Ik verheugde me op het moment dat ze samen op de bso zouden zitten. Na het werk boodschappen doen, naar huis rijden, auto parkeren en lopend de kinderen halen. Zo ontspannen.

Toen Herons zusje echter voor het eerst naar school ging, zat hij al op de Leonardoschool. En moest ik allerlei oplossingen verzinnen om de kinderen allebei uit school te halen, zonder dat er een op het schoolplein moest wachten. Met de hulp van mijn ouders en de bso is er nu een oplossing, maar het is een wankel evenwicht. En die files kunnen het kaartenhuis laten instorten.

Naschoolse opvang voor Heron hebben we niet meer, omdat de wegen rond zijn schoolplaats al rond vier uur dichtslibben en ik dus nog langer in de auto zou moeten zitten als ik hem midden in de spits zou halen. Heron’s vader kan niet helpen. Hij brengt Heron ’s ochtends al naar school en is daarmee bijna een uur langer onderweg naar zijn werk.
Omdat mijn werk gewoon doorgaat, zit ik vaak met Heron in huis toch nog een paar uur achter mijn computer. Hij hangt dan voor de tv of zit te gamen. Hij is iets te zwaar voor zijn lengte. Geen wonder.

En ondertussen lees ik dan dat de moeder van een hoogbegaafde uit Emmen een extra hoge vergoeding heeft geëist en gekregen omdat de gemeente, volgens de Raad van State, eerder ten onrechte weigerde te betalen. Ik vind haar een verwend nest, vooral omdat ik stikjaloers ben. Wij krijgen nog geen cent vergoeding van de gemeente Rotterdam.

Het verschilt landelijk erg, lees ik op een forum voor ouders van hoogbegaafden. Utrecht is bijvoorbeeld juist heel soepel. Leonardo valt daar onder speciaal onderwijs en de regelingen die daarbij horen. Dat is helemaal niet eerlijk. Wanneer komt er een landelijke regeling?
Ik overweeg zelfs Heron terug in ons dorp naar school te sturen. Er is een basisschool die vorig jaar adverteerde met extra aandacht voor leerlingen met een ontwikkelingsvoorsprong. Als Heron dat hoort betrekt zijn gezicht. “Maar ik vind het nu leuk op school”, zegt hij mokkend. Dat is waar. Sinds hij op de Leonardoschool zit, gaat hij niet meer met tegenzin naar school.

Het dilemma is eigenlijk een keuze tussen geluk voor het kind of gemak voor de moeder. Een tussenweg is er niet. En dus kies ik voor een blij gezicht van mijn zoon en ploeter ik voort. Gelukkig willen mijn ouders vaak bijspringen, anders kon ik net zo goed stoppen met werken.

En ondertussen hoop ik dat scholen voor hoogbegaafden ooit erkend worden als speciaal onderwijs, met certificering voor de scholen en een vergoeding voor vervoer.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en in de file
Sluiten