Hoogbegaafd en kliederkunstenaar

redactie 21 jun 2018 Blogs

Heron is een sloddervos. Dat kan hij niet helpen. Het is genetisch bepaald. Vraag maar aan mijn moeder.

Hij is laatst naar zolder verhuisd. Ilse heeft nu zijn oude kamer. De verhuizing was een soort archeologische ontdekkingstocht. De babykamer die we tien jaar geleden met zoveel liefde hadden ingericht en gedecoreerd, was een smoezelig jongenshol geworden. Heron had zich zijn territorium eigen gemaakt, inclusief kunstwerken op de muur die door cultuurbarbaren als ouders niet op waarde geschat worden en nu dus zijn overgeschilderd.

Misschien was het hoogbegaafdheidsgerelateerde onderzoeksdrift. Echt hoor: voetafdrukken op de muur? Op schouderhoogte? Het kan ook gewoon peuterpuberteit zijn geweest, gevolgd door kleuterkattenkwaad. En later door een extreem nonchalant schoolkind. Het is kil en ongezellig om kinderkamers te betegelen, maar wat zou dat praktisch zijn!

Op de afdeling productontwikkeling van verffabrikant Histor werken vast ouders van sloddervossen. Zij weten hoe het is en hebben een nieuwe verf ontwikkeld: Histor Clean, reinigbare muurverf. Ze zeggen dat muren die met Histor Clean zijn geverfd, afgenomen kunnen worden met een vochtig doekje. De structuur van de verf is gesloten. Het is dus een glad oppervlak en daarom is het makkelijk schoon te krijgen. Het bijzondere is, dat de verf toch mat is. Gewoon mooi dus. De verf is in alle kleuren te mengen.

Om te bewijzen dat het werkt, had Histor Clean een aantal vlekkenmagneten, onder wie Heron, uitgenodigd om te doen waar ze goed in zijn: kliederen. In het Cobra Museum voor moderne kunst in Amstelveen stonden muurtjes opgesteld, uitnodigend leeg als canvassen. Ze waren wit geverfd met Histor Clean. De aanwezige kinderen mochten zich creatief uitleven op het maken van… nou ja, moderne kunst. De schildersmaterialen: ketchup, modder, bietjes, bessensap, chocopasta, en nog meer vlekkengeneratoren. De opdracht: laat je remmingen los en creëer kliederkunst.

De leden van de Cobra-beweging lieten zich ooit inspireren door de vrije spontane uitdrukkingswijze van kinderen. Heron liet zich op zijn beurt inspireren door de aanwezige werken van Corneille, Lucebert en Appel, door de materialen en door de ruimte. Alles mocht vies worden. Er was niemand die riep dat hij moest oppassen. Even kon hij zijn creativiteit ongeremd de vrije loop laten. Hij schilderde een groot gezicht, met mixed media als pindakaas, bietjes en chocosaus. Hij gebruikte de technieken a la prima, dripping en impasto. Zijn wangen werden rood van opwinding. En een beetje van de aardbeienjam. Ook het raam achter het witte muurtje werd een kunstwerk, toen hij de materialen op het doek begon te smijten als een ware Appel. En zijn moeder hield haar mond. Want het mocht hier.

Aan het eind van de middag was de vernissage van een zeer expressieve tentoonstelling. Een heel tijdelijke tentoonstelling. Want het evenement was georganiseerd door de mensen van Histor en die wilden hun product demonstreren. Na het vertrek van de laatste kleine kunstenaar werden de muren schoongewassen. Met een simpel vochtig doekje. Of twee, want ze waren wel erg vies. Gelukkig hadden we de foto’s nog. Daarop blijven de kunstwerken voor altijd bestaan.

Bij ons thuis zijn de kinderkamers net klaar, maar bij de volgende verbouwing, de huiskamer, weet ik welke verf we gaan gebruiken. Wat zal dat een rust geven in huis.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en kliederkunstenaar
Sluiten