Hoogbegaafd en lui

redactie 22 jun 2018 Blogs

Heron is, zoals veel hoogbegaafden, lui. Hij heeft zich nooit hoeven inspannen om iets te doen of te leren en weet dus niet hoe dat moet.

Op zijn oude basisschool viel dat niet op. Maar op de Leonardoschool moet hij moeite doen om met de klas mee te komen. En dat levert strubbelingen op.Zo had hij huiswerk voor Engels. Een simpel A4’tje met daarop een pop getekend. Of hij even in het Engels de juiste grote lichaamsdelen wilde benoemen. Een werkje van een minuut als je het Engels kent, en anders enkele minuten opzoektijd. Heron wilde niet zeggen of hij de woorden al op school had gehad. Maar ‘ears’ en ‘arms’ schreef hij zonder problemen uit het blote hoofd op. Net als ‘food’. Ik hielp hem door te fluisteren dat het ‘foot’ moest zijn en omdat hij voor meervoud had gekozen: ‘feet’. Die kleine verbetering ontmoedigde hem erg.

Ineens was het huiswerk geen velletje papier meer maar een lijvig boekwerk dat terstond volgeschreven diende te worden. Pure kindermishandeling. Ik voelde me bijna schuldig, kijkend naar dat wanhopig jammerende, uitgeput over tafel hangende joch. Toen ik hem verzekerde dat ik hem zou helpen en dat hij daarna mocht gamen, was het inderdaad in enkele minuutjes af.

Heron gaat niet voor tienen, zoals enkele van zijn klasgenoten. Hij gaat voor: net geen onvoldoende. Op zijn rapport stond een persoonlijk woord van de juf: ‘Met meer inzet zullen je cijfers ongetwijfeld beter worden!’ Het was dan ook geen rapport dat je met plezier aan opa en oma laat zien. Veel V’s en enkele M’en. Alleen op taal (met uitzondering van spelling), rekenen en filosofie scoorde hij hoog. Blijkbaar vindt hij dat leuk. Of zo gemakkelijk dat hij het zelfs zonder moeite goed redt.

Ik weet dat Heron zich goed kan concentreren en goed kan doorwerken als hij het leuk vindt. Als kleuter maakte hij al, bijna zonder hulp, ingewikkelde voertuigen van technisch Lego. Maar bij hem is de nieuwigheid van dingen er al snel af. En dan verliest hij zijn interesse en motivatie en kunnen geen tien paarden hem vooruit krijgen.

Toen er laatst sneeuw lag, was Heron de eerste dag erg enthousiast. Hij hielp me de opklapbare slee uit de schuur te halen en in elkaar te zetten. We gingen met de slee zijn zusje halen en op de terugweg trok hij haar het grootste deel van de wandeling voort. De dagen daarna vond hij het ineens te koud om buiten te spelen. Terwijl in de straat kinderen sleetje reden en sneeuwballengevechten hielden, klapte hij zijn laptop open.

Ik verbood hem te gamen. Waarop hij morrend op zijn kamer met Lego ging spelen. Elk kwartier kwam hij vragen of hij al mocht computeren of tv kijken. En toen ik, na vijf keer, zei dat hij over een half uur de computer aan mocht zetten, zette hij de wekker op precies dertig minuten. Want spelen op zijn computer, zijn DS of de Wii, dat houdt hij uren vol.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en lui
Sluiten