Hoogbegaafd en niet arrogant

redactie 22 jun 2018 Blogs

Wat was ik bang om arrogant over te komen, toen ik net wist dat onze zoon hoogbegaafd was. Alsof we hem vooral hadden laten testen om eens lekker op te kunnen scheppen over onze slimme zoon.

Als Heron ter sprake kwam, vertelde ik dat we hem hadden laten testen wegens gedragsproblemen en dat we zelf verwacht hadden dat hij adhd of een autistische stoornis zou hebben. Dat was ook zo, maar ik benadrukte het. Want God verhoede dat mensen mij zouden zien als zo’n moeder die zichzelf zo weinig bijzonder vindt dat haar kinderen dan maar bijzonder moeten zijn.

Ik benadrukte de problemen die we met Heron hadden gehad en vertelde mensen dat Heron nu op een soort speciaal onderwijs voor problematisch slimme kinderen zat. En dat hij zich al beter begon te gedragen nu zijn problemen eindelijk begrepen werden door zijn leerkrachten en klasgenoten.

Toen ik Heron op een dag hoorde vertellen dat hij slimmer was dan de meeste mensen, wist ik niet hoe snel ik hem op het hart moest drukken dat nooit hardop te zeggen. Ook legde ik hem uitvoerig uit dat slimmer niet noodzakelijk beter betekent. ‘Je kunt het ook heel ver schoppen als je niet heel slim bent,’ zei ik. ‘En het is veel belangrijker om een goed dan een slim mens te zijn.’

Arme jongen. Had hij eindelijk wat zelfvertrouwen gekregen door te horen dat hij niet lastig maar hoogbegaafd was, liet zijn moeder hem weten dat hoogbegaafd gewoon een ander woord voor lastig is. Toch hielp het hem om op een school met gelijkgestemden te zitten. Hij ging steeds beter in zijn vel zitten. En gedroeg zich beter. En ik liet merken daar blij mee te zijn.

Laatst had hij een dipje. Hij had al de hele ochtend waarschuwingen gehad. Toen ik weer op hem mopperde, ging hij mokkend in een hoekje zitten. Ik vroeg hem wat er mis was. Dat wilde hij eerst niet vertellen, maar na enig aandringen jammerde hij: ‘Ik doe het ook altijd fout.’

Heron heeft al jaren last van faalangst, die zich uit in weigeren dingen te doen. Hij lijkt dan dat vervelende ventje dat de boel tegenwerkt, maar dat komt omdat hij bang is het fout te doen. Hij is liever een vervelend ventje dan een mislukkeling. En dat is ook mijn schuld. Als je jarenlang te horen krijgt dat je lastig bent, ga je daar ook in geloven. En dat besefte ik toen hij in een hoekje zat te huilen. Hij heeft nu meer zelfvertrouwen, maar het kan nog steeds beter.

Ik ging tegen hem aan zitten en vertelde hem dat ik trots op hem was. Dat hij lief was, behulpzaam, grappig, sterk en ook heel slim. En dat hij het heel ver zou kunnen schoppen in het leven. En ik nam me voor dat nog veel vaker tegen hem te zeggen.

Mijn zoon is hoogbegaafd en ik ben trots op hem!

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en niet arrogant
Sluiten