Hoogbegaafd en niet zo flauw

redactie 21 jun 2018 Blogs

‘Heron, hou eens op met mokken en doe gezellig mee.’
Hoe vaak Heron dat al gehoord heeft. Eigenlijk mag hij nooit zichzelf zijn.

Ik heb me er ook vaak schuldig aan gemaakt. Zo’n beetje zijn hele leven. Heron mocht niet zoveel huilen. Als hij druk was, moest hij rustiger doen. Als hij ontwikkelingsstappen als los lopen en zindelijk worden in zijn eigen tempo wilde doen, jutte ik hem op. Ik wilde niet dat hij later dan gemiddeld zou zijn. Heron liep vaak een paar maanden achter op het boekje, maar deed het dan wel in één keer helemaal goed. Ook het consultatiebureau kwam echter altijd met tips om hem meer gemiddeld te krijgen.

Op zijn oude school was Heron altijd het jongetje dat niet leuk meedeed in de kring. Hij was het jongetje dat geen zin had in knutselwerkjes en taken en het jongetje dat met het Kerstspel achterin stond te zwijgen. En ook op gezelligheidsclubjes als tennis, survival en scouting krijgt hij regelmatig te horen dat hij gezellig mee moet doen en dat hij flauw is als hij dat weigert.

Maar wat als hij gewoon niet zo is? Wat als hij de clubs leuk vindt, maar af en toe gek wordt van het alles moeten en het zich continu aanpassen aan de andere kinderen en de leiding? Wat als de drukte hem benauwt en hij zich even wil terugtrekken? Is hij dan flauw? Is het niet juist flauw als hij zichzelf niet mag zijn?

Waarom wordt er bij kinderen altijd rekening gehouden met de verlegen, de bange, de moeilijk lerende en de onhandige kinderen en niet met de hoogbegaafde?

Zoals ik in mijn vorige blog schreef, heb ik het als moeder en welpenleiding op scoutingkamp zwaar hiermee gehad. Als het moeilijk lerende jongetje het niet snapte, werden bij een spel de regels voor hem aangepast. Dat vind ik logisch. Als het bijna-pubermeisje even ‘duizelig’ werd tijdens een voor haar kinderachtig spel, dan mocht ze langs de kant zitten. Vind ik prima. Maar als Heron het spel op zijn manier wilde doen, was dat niet de bedoeling. Naar zijn suggesties werd niet geluisterd. En als hij dan mokkend langs de kant ging zitten, moest hij niet zo flauw doen.

Ik had soms zo’n medelijden met hem. Als moeder wil je dat je kind bovenal zichzelf kan zijn. Zeker als je ziet hoe zijn zelfvertrouwen keer op keer wordt ingedeukt. Het is natuurlijk nog niet zo lang dat ik weet dat Heron niet onaangepast is, maar gewoon anders dan soms van kinderen verwacht wordt. Afwijken van het gemiddelde mag niet, was ook jarenlang mijn motto. Pas sinds een paar maanden probeer ik rekening te houden met het feit dat hij als hoogbegaafde soms anders denkt en doet dan andere kinderen.

Helaas kan ik andere mensen niet sturen. Maar ik kan dan wel aanwezig zijn om mijn zoon te vertellen dat hij wel degelijk goed is zoals hij is.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en niet zo flauw
Sluiten