Hoogbegaafd en op excursie

redactie 21 jun 2018 Blogs

Ik begeleidde een groepje leerlingen van Herons school bij een excursie naar het fotomuseum in Rotterdam. Ik koos ervoor niet in zijn groepje te komen. Dat mocht wel en sommige ouders wilden het, maar ik verwachtte juist problemen met mijn zoon als ‘thuis’ en ‘school’ elkaar te veel zouden overlappen.

Alle drie de Leonardoklassen van de school doen deze en volgende maand mee aan het project Foto & Film. Het bestaat uit meerdere excursies, workshops en activiteiten die allemaal rond het thema draaien. Het bezoek aan het Fotomuseum voor de groep 3/4/5 en groep 6 was de aftrap. Ik liep mee met vijf andere hoogbegaafde kinderen uit de groepen 3 tot en met 5. Leerzaam.

D., een jongen uit groep 4, praatte aan een stuk door. Hij wist alles over de Rotterdamse metro, inclusief de stations en vertrektijden op ons traject. M. is een meisje van dezelfde leeftijd en juist een beetje stil. Bij haar vraag je je de hele dag af of ze het wel naar haar zin heeft. Elke keer als ik vroeg of alles oké was, zei ze bedaard “ja hoor”.

Dan de jongere meisjes A. en K. K. zit nog maar in groep 3. A. zit zelfs nog in groep 2, maar mag af en toe meedoen in groep 3. Hoogbegaafd, maar ook gewoon een klein meisje, dat bij het afscheid van papa even moest huilen. Ik gaf haar een Hello Kitty- zakdoekje om de tranen te drogen. En B., een mooie, lieve meid uit Herons klas, gaf haar een snoepje voor onderweg. Zulke verschillende kinderen allemaal. Maar allemaal hoogbegaafd.

Onderweg kon ik af en toe naar Heron kijken. Een stoere, baldadige jongen, in een hecht groepje van vier vrienden. Ze verbruiken veel van de aandacht en energie van de leerkracht, maar ze stralen ook plezier uit en doen enthousiast mee aan de activiteiten. Herons beste vriend D. was erg ongelukkig geweest op zijn oude school, vertelde zijn moeder me. Nu zit hij weer lekker in zijn vel, omdat hij omringd is door gelijkgestemden en niet meer gepest wordt.

Het bezoek aan het fotomuseum was te kort en – voor hoogbegaafde kinderen – te weinig flexibel gepland. Ze kregen presentaties door educatieve medewerkers van het museum, die zich echter precies aan de voorgeschreven tijd en activiteit hielden. Voor dieper ingaan op een onderwerp of juist afdwalen naar iets nóg interessanters was geen tijd en mogelijkheid. Dat leek enkele kinderen te ontmoedigen.

Zo mochten ze in groepjes een afbeelding in negatief afdrukken op fotopapier door het papier, bedekt met het negatief, te beschijnen met een zaklantaarn. Er waren kinderen die eerst tot in detail wilden weten hoe het werkte, er waren kinderen die braaf deden wat hun gevraagd werd en er waren kinderen (héél toevallig net Herons groepje) die wilden ontdekken wat er gebeurt als je het negatief halverwege de belichtingstijd verschuift.

Maar dat mocht niet van de meneer van het museum. Volgens hem was hun afdruk nu mislukt. Misschien. Maar misschien was hun experiment juist erg geslaagd. Zij weten nu echt hoe fotopapier werkt.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en op excursie
Sluiten