Hoogbegaafd en schaakles

redactie 22 jun 2018 Blogs

Herons school houdt een open dag.
Het Leonardogedeelte van de basisschool wordt bezocht door enkele ouders die erover denken hun kind naar deze school te laten gaan, maar vooral door ouders van kinderen die er al opzitten. 
Ik ben er ook. Benieuwd hoe het er op mijn zoons school aan toegaat.

Leuk om te zien hoe Heron zijn taak als portier, gids, en beheerder van de doos voor ingevulde enquêtes serieus neemt. Hij is vervolgens erg teleurgesteld als zijn dienst erop zit en de juf hem verzoekt de klas in te komen. Het is tijd voor schaakles. De schaakleraar is er al.

Ik ga op een leeg stoeltje naast Herons tafel zitten en kijk mee met de les. Er zijn tweetallen die met een ouderwets schaakbord en schaakstukken tegenover elkaar plaatsnemen, maar er zijn ook leerlingen die zelfstandig aan de slag gaan met een online schaakprogramma. Heron speelt via zijn computer een spelletje tegen een onbekende tegenstander, waarschijnlijk een leerling van een andere school.

Het is geen traditioneel schaakspel maar een vrolijk vormgegeven kikkerrace, waarbij korte opgaven op een schaakbord worden opgelost om zo bij elke goedgekeurde oplossing de kikker een stapje vooruit te laten zetten. Op deze manier oefenen beginnende schakers de verschillende mogelijkheden van elk schaakstuk. 

De vakdocent geeft een klein groepje theorieles. Op het digibord staat een schaakspel waarop ik wat stukken lukraak op een bord zie staan.  
'Hoe jaag je de verdedigers weg?' vraagt de leraar.  
Twee klasgenoten van Heron doen een voorstel: 'Toren naar F8.' 
Het zegt mij niets; ik weet welke plaats schaakstukken op een schaakbord innemen en hoe ze werken. Je zou verwachten dat ik dus kan schaken.  
Maar dat is niet zo. 
Ik kan niet vooruit denken. 

De leraar vindt het een goede zet, zegt hij. Maar er is zelfs nog een betere. 
Ik hoor de hersentjes kraken.  
'Ja…,' roept een leerling, 'deze pion naar voren! 
Dat is het goede antwoord volgens de leraar. De kinderen knikken.  
Ik vind het knap.  

Toen ik klein was, speelde mijn vader wel eens een partijtje schaak met een vriend. Biertje en nootjes erbij, helemaal gezellig. Ik zat er graag naar te kijken, al raakte ik ook snel verveeld. Zo heb ik dus wel geleerd hoe het spel werkt, al kan ik er niks van. Decennia later heb ik nog nooit tegen mijn vader geschaakt. Dat vind ik jammer.

De leraar kijkt even mee met Herons spel en we raken aan de praat. 'Als ouder kun je met korting ook een account kopen,' zegt de leraar, 'dan kun je het thuis leren.' 

Ik heb een account gekocht en al een paar lesjes gevolgd.  
Helemaal vanaf het begin: wat kan elk stuk? Ik heb zelfs de paardensprong al een paar keer geoefend. Een grootmeester zal ik nooit worden, maar wie weet zit er een potje schaak tegen mijn vader in.  
Of tegen mijn zoon. 

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en schaakles
Sluiten