Hoogbegaafd en stoer

redactie 21 jun 2018 Blogs

Het gaat goed met Heron. Hij heeft zijn rapport binnen en dat staat vol goede cijfers en letters, vooral voor taal en expressie. Stiekem denk ik dat hij dat van zijn moeder heeft, al heeft hij de intelligentie hoogstwaarschijnlijk van zijn vader.

Maar ook de andere vakken zijn redelijk tot goed. Een heel verschil met vorig jaar om deze tijd. Hij  moest toen erg wennen op de Leonardo en haalde veel lagere cijfers dan op zijn oude basisschool. Het is gelukkig goed gekomen. Heron moet er harder aan trekken dan veel klasgenootjes, die, zelfs op de Leonardo, tienen halen en zich vervelen. Een beetje werken kan echter geen kwaad.

Hij zit ook lekker in zijn vel. Hij is evenwichtig, rustig – behalve als hij enthousiast of overprikkeld is – en hij is vaker goed- dan slechtgehumeurd. Er waren tijden dat dat anders was.

Herons oma was laatst mee op een klassenexcursie naar het centrum voor beeldende kunsten. De leerlingen maakten een theatervoorstelling. Het viel haar op dat veel vriendjes steeds aan Heron zaten te trekken, tegen hem praatten en hem op verschillende manieren uit zijn tent probeerden  te lokken en hem afleidden. Ze zei dat Heron dat lang wist te negeren. En als het te gek werd, gaf hij een lastpak een simpele duw, waarna het aandacht trekken even stopte.

Zo zie ik Heron  momenteel ook. Hij is de grootste en stoerste jongen van de klas. Hij doet ook stoer, maar zonder zichzelf te overschreeuwen. Hij heeft vriendjes die de hele dag vieze woorden roepen, liedjes met aangepaste schuine teksten zingen en om het hardst stoere verhalen uitwisselen. Zelf heeft hij dat niet nodig om stoer gevonden te worden.

Heron zei laatst dat hij zich verbaast over vriendjes die zeggen dat ze thuis computerspelletjes voor volwassenen mogen spelen. Meerdere jongens uit zijn klas zeggen dat ze Call of Duty mogen spelen. Ik vertelde Heron dat ik dat van niet alle kinderen geloof.

Heron vroeg me waarom ze daarover zouden liegen.
‘Omdat ze denken dat ze stoerder gevonden worden als ze het spel gespeeld hebben,’ antwoordde ik.
‘Van één vriend weet ik zeker dat hij het niet mag spelen, maar toch zegt hij het steeds weer,’ zei Heron. ‘Hij vertelt allemaal stukjes uit het spel om het te bewijzen, maar volgens een andere jongen kan je die ook gewoon op internet zien. Als hij zo blijft liegen, wil ik zijn vriend niet meer zijn.’
‘Misschien is hij juist bang dat niemand zijn vriend wil zijn als hij de waarheid zegt, namelijk dat hij het spel nooit heeft gespeeld,’ zei ik.
‘Maar bijna iedereen weet dat hij liegt. En ik heb het toch ook nooit gespeeld?’ vroeg mijn stoere jongen.

Toch laat hij zich nog wel eens meeslepen door zijn vrienden, waar stoer de norm is. Deze week kwam hij thuis met strafregels, die hij moest schrijven omdat hij een vies liedje had gezongen. Ik weet niet welk liedje: dat wilde Heron niet zeggen. Hij schaamde zich. Schattig.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en stoer
Sluiten