Meer blogs

redactie 21 jun 2018 Blogs

Soms, als ik Ilse naar school heb gebracht, zie ik Herons oude klasje naar zwemles lopen. Heron heeft geen schoolzwemmen. De gemeente waar zijn Leonardoschool staat, doet daar helaas niet meer aan.

Omdat Heron nog regelmatig afspreekt met enkele oud klasgenoten, Ilse nog op zijn vroegere school zit en natuurlijk dankzij Facebook, weet ik steeds welke activiteiten zijn oude klas onderneemt. Schoolreisjes, projecten, excursies. Dat de juf een kindje heeft gekregen. In het begin werd ik er een verdrietig van als ik het hoorde of las. Nu heb ik nog af en toe een licht heimweegevoel. Ik ben nog niet volkomen losgeweekt. Wat dat betreft heeft Heron er minder moeite mee. Die was al heel snel ingeburgerd in zijn nieuwe klas vol zielsverwanten.

Deze week kreeg Herons oma een uitnodiging voor de bedankochtend voor hulpouders. Zijn oma, ja. Ik heb dit jaar niets voor de Leonardoschool gedaan, ontdek ik nu. Te druk geweest, te ver weg, te moeilijk te combineren met Ilses schooltijden. Op haar school heb ik wel een paar keer geholpen. Met dank aan mijn ouders, die Heron dan uit school haalden.

Wat ook meespeelt, is dat ik op Herons school minder contacten heb. Ik ken natuurlijk de juffen en spreek hen als er iets is, maar op het schoolplein ken ik maar een paar ouders. De Leonardo-ouders komen uit de hele regio. Geen wonder dat de gesprekken bijna alleen maar over de hoogbegaafde kinderen gaan. Niet alleen omdat hoogbegaafdheid een groot deel van je gezinsleven bepaalt en dus een favoriet onderwerp is, maar ook omdat we elkaar nergens anders van kennen. De gesprekken kunnen niet gaan over iets ‘uit het dorp’, zoals op het schoolplein van Ilse wel het geval is.

Het grote nadeel van twee kinderen op verschillende basisscholen, is dat je een dubbel aantal studiedagen hebt. In Herons geval bijna twee keer zoveel. Ik weet nog steeds niet hoe het kan, maar Heron heeft meer studiedagen dan Ilse en zelfs een extra week pinkstervakantie. Best sneu, als je als 5-jarige ‘s morgens wordt opgejaagd voor een lange schooldag, terwijl je broer in zijn ochtendjas op de bank hangt. En dat een hele week achter elkaar.

Bij doordeweekse studiedagen op Ilses school vertrekt het halve dorp naar een pretpark of dierentuin. Heerlijk, zo’n dagje attractiepark zonder rijen. Maar als Heron een studiedag heeft, moet Ilse naar school en andersom. Wij zijn dus veroordeeld tot de weekend- en vakantiedagen met lange wachttijden voor de attracties. Best jammer.

Toch hebben aparte studiedagen voor de kinderen ook een groot voordeel: een dagje alleen met mama. Voor Heron maakt het niet zoveel uit. Die wil toch vooral lezen of computeren. Ilse kan enorm genieten van een ochtendje winkelen met zijn tweetjes en dan ergens een broodje of een gebakje halen. Laatst wilde ik ook weer eens samen met Heron op pad. We zijn toen rond gaan struinen in een natuurgebied in de buurt van ons dorp. We hebben wilde paarden, runderen en kippen gezien, in bomen geklommen en door een moeras gelopen. Eigenlijk best leuk, voor ons allebei.

Reageer op artikel:
Meer blogs
Sluiten