Hoogbegaafd en verstandig

redactie 21 jun 2018 Blogs

Heron zal niet snel zwichten voor ‘peer pressure’, het onder invloed van een vriendengroep doen wat je in je eentje niet zou doen. Heron gaat zijn eigen gang en doet zijn eigen ding. Als moeder van zo’n koppig en eigenwijs kind heb ik meerdere malen met de handen in het haar gestaan. Nu ben ik er blij mee.

De jongens waren weer eens het stoeien tijdens de overblijf. Dat eindigt vaak in tranen, maar toch kunnen ze er geen genoeg van krijgen. Zo gaat het eigenlijk bij alle jongens, hoogbegaafd of niet. Op deze school gaat het hooguit vaker mis, omdat er veel onderlinge spanningen zijn. Hoogbegaafdheid gaat nu eenmaal regelmatig samen met autistische stoornissen, adhd of psychische problemen. En dat bijt elkaar. Zeker als de kinderen even los mogen uit het lokaal. Er is te weinig begeleiding op die momenten. Slechts een of twee vrijwillige moeders.

Een groepje leerlingen liep achter klasgenoot ‘X’ aan, het joch dat continu praat en sommige medeleerlingen tot wanhoop drijft omdat ze zich alleen bij stilte kunnen concentreren. Hij lachte, hij vindt het interessant om achterna gezeten te worden. Het begon als een spannend spelletje. Ineens ontstond, ergens in de groep, het idee dat X opgehangen moest worden.

Je zou verwachten dat hoogbegaafde kinderen verstandig zijn. Maar hoe slim ze ook zijn, het zijn gewoon kinderen. Hun hersens zijn nog in ontwikkeling en ze vergeten soms even de mogelijke consequenties van hun gedrag. X werd gevangen en naar het hek geleid. Daar zat ineens het touw als een lus om zijn nek. Hoe het verder ging kon Heron niet vertellen. Hij vond het niet meer leuk en liep weg. Zonder de juf te waarschuwen. Dat is jammer, maar wel begrijpelijk.

Heron is een van de drukke jongens. Hij krijgt dagelijks meerdere waarschuwingen. Als een ander kind een keer iets bij hem doet, en hij zegt er hardop iets van of doet iets terug, is hij in de ogen van de volwassenen vaak toch de schuldige. Dat heb je nu eenmaal als ‘usual suspect’. Heron heeft in ieder geval niet meer zo’n vertrouwen dat de juf of overblijf-moeder wel ingrijpt als hij hen wijst op misdragingen van andere kinderen.

X leeft nog.
Het liep uiteindelijk met een sisser af. Ik weet niet of de overblijfmoeder de kinderen uiteindelijk op tijd heeft gestopt, of dat ze zelf tot inkeer zijn gekomen. Maar X kwam met de schrik vrij. Volgens Heron zegt X er, een week later, nog steeds nachtmerries van te hebben. Maar Heron zegt ook dat diezelfde X een paar dagen later vroeg om alweer ‘dat spel met het touw’ te gaan spelen.

De betrokken jongens moesten van de juf aan X hun excuses aanbieden. Volgens de juf was Heron de eerste geweest die dat had gedaan, zonder twijfelen. Terwijl hij dus al eerder was weggelopen omdat hij het te ver vond gaan.

En dat maakte mij, ondanks alles, een trotse moeder.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en verstandig
Sluiten