Hoogbegaafd en volkomen zichzelf

redactie 22 jun 2018 Blogs

‘Heron, je moet echt douchen. Anders vindt iedereen dat je stinkt.’
‘Nou èn! Dan houden ze hun neus maar dicht.’

Wat ik het meest in Heron bewonder, is dat hij zo zichzelf durft te zijn. Het kan hem totaal niet schelen wat anderen van hem vinden. Het zal hem een zorg zijn welke kleren hij draagt, als ze maar lekker zitten.

Toen hij ooit bij een vriendje speelde, zette dat jochie Call of Duty aan, een erg gewelddadig computerspel. Heron zei dat hij naar huis zou gaan als er geen ander spel aanging. Terwijl het natuurlijk niet echt stoer is om toe te geven dat je dat spel niet mag spelen van je ouders. Het vriendje speelde door en Heron kwam echt naar huis. Dat was pas stoer.

Misschien heeft hij het van zijn vader. Die is nu een brave burger, maar er bestaat een klassenfoto uit zijn jeugd, waarop hij niet voorkomt. Op de achterkant staat geschreven: ‘Robert had geen zin om op de foto te gaan.’ Je kunt als moeder wanhopen om je koppige kind, maar je kan ook trots zijn op zijn sterkte karakter en erop vertrouwen dat het hem later alleen maar goed van pas zal komen.

Van mij heeft Heron het niet. Als een ober vraagt hoe het heeft gesmaakt, zeg ik niet ‘lekker’, maar roep ik extatisch ‘heeeeeeerlijk!’, zelfs als het om een vrij saaie uitsmijter gaat. Als ik een rotdag heb, glimlach ik nog naar de mensen op straat. Die moeten tenslotte niet denken dat… ja wat eigenlijk?

Ik ben altijd een soort kameleon geweest, ik heb duizenden kleurtjes en gebruik ze om me zoveel mogelijk aan te passen aan mijn omgeving. In een Rotterdamse volkswijk praat ik Rotturrrrdams, in het Gooi verandert mijn rollende R in de Kinderen-voor-Kinderenvariant. Ik kan zelfs mijn intelligentieniveau verhogen of verlagen om niet te ver af te wijken van de mensen om me heen.

De laatste jaren ben ik, geïnspireerd door mijn zoon, aan het proberen te veranderen. Ik dwing mezelf eerlijk mijn mening te geven, ook als mensen me er minder aardig om zullen vinden. Ik ga zonder make-up over straat. Ik durf soms zelfs nee te zeggen. Het is niet makkelijk. Want soms vinden mensen me nu niet meer aardig. En dat doet pijn.

Heron houdt gelukkig van kameleons.

Ik hoop dat hij altijd zichzelf blijft – ook als zijn onzekere puberteit toeslaat. Ook dan zal ik mijn best doen hem te laten voelen dat hij zich alleen aanpast als het echt nodig is. Want anders vergeet hij wie hij werkelijk is en wat hij zelf wil. En daar wordt hij niet gelukkig van. Ik kan het weten.

De schoolfotograaf komt binnenkort op school. Ik breng Heron niet op het laatste moment naar de kapper, en haal ook geen nette kleren tevoorschijn. Heron is het mooist als hij zichzelf is.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en volkomen zichzelf
Sluiten