Hoogbegaafd en zijn zusje ook

redactie 22 jun 2018 Blogs

Het is nu officieel: ik ben de domste thuis. Ook Herons zusje Ilse is hoogbegaafd.

Haar IQ-scores verschillen niet zoveel met die van haar broer, ook een harmonieus intelligentieprofiel. Alleen ligt haar verwerkingssnelheid lager, hoewel nog steeds op een goed gemiddeld niveau. Dat is een bijeffect van haar onzekerheid. Ze was erg gespannen tijdens de tests, ook omdat ze al doorhad waar het voor was en het graag goed wilde doen. Ilse wil hoogbegaafd zijn, net als haar broer.

Volgens de psycholoog die haar getest heeft, dezelfde die ooit Heron testte, is het belangrijk dat Ilse inzicht krijgt in haar sterke kanten en zich meer bewust wordt van wie zij is en mag zijn. De psycholoog adviseert dan ook extra verdiepings- en verrijkingsstof op school en veel uitdaging te bieden, begeleiding te regelen voor haar faalangst en haar sociaal-emotionele ontwikkeling goed te volgen.

Ik hoop dat het ons, met het opvolgen van deze adviezen, lukt haar op haar oude school (en Heron’s oude school) te houden. De Leonardoschool was voor Heron de beste oplossing, voor Ilse lijkt het gelukkig niet nodig te zijn. Ze heeft een leuke klas, met vriendjes en vriendinnetjes die in dezelfde buurt wonen. Een klas die, zoals het er nu naar uit ziet, tot groep 8 bij elkaar zal blijven. Dat klinkt ideaal.

Ik vind het geweldig dat er Leonardoscholen bestaan. Toch zou ik het liefste zien dat ze niet nodig waren. Omdat reguliere basisscholen al genoeg te bieden moeten hebben voor alle kinderen, van alle intelligentieniveaus, ook de kinderen die ver boven het gemiddelde zitten. Dat zou pas echt Passend Onderwijs zijn.

Van Heron hoorden we drie jaar geleden dat hij hoogbegaafd is. We hebben in de tussenliggende jaren met vallen en opstaan geleerd wat hoogbegaafdheid inhoudt en hoe je ermee omgaat. Toch leren we nog iedere dag bij. Zeker nu Heron in de puberteit is gekomen en zich soms weer heel anders gedraagt dan je van hem zou verwachten.

Ilse is heel anders dan haar broer. Bovendien is ze een meisje. Haar gedrag blijkt te passen bij dat van veel hoogbegaafde meisjes. Wat dat betreft valt er opnieuw veel te leren.  Toch heb ik, tijdens het schrijven van deze blogs, twee dingen geleerd die het belangrijkste zijn: geen hoogbegaafde is hetzelfde en soms komt een bepaald gedrag niet voort uit hoogbegaafdheid, maar gewoon uit het karakter van het kind. Ik heb serieus moeten leren mijn zoon niet alleen als hoogbegaafd kind te zien, maar vooral als kind. Een kind dat toevallig hoogbegaafd is, maar nog heel veel meer. Hopelijk lukt dat andere ouders en leerkrachten ook met de hoogbegaafde kinderen waar zij mee te maken hebben.

Alweer een kind met een stempeltje. Tijdens het schrijven van dit blog heb ik van meerdere mensen de vraag gekregen wat ik Heron heb aangedaan, door hem zo in het hokje Hoogbegaafd te plaatsen. Met het label hoogbegaafdheid zal er nooit meer iemand normaal naar hem kijken, zeker nu zijn verhalen zwart op wit staan.

Ik ben juist blij dat ik het heb gedaan. Door dit blog kon ik niet alleen mijn gedachten orderenen, maar kreeg ik vaak ook hele goede tips. Ouders en leerkrachten deelden hun leerzame, grappige en soms ontroerende ervaringen met me. Ik heb fijne mensen leren kennen die ik anders nooit gekend zou hebben.
 

Dit is, na ruim honderd blogs, mijn laatste voor J/M voor Ouders. Wil je mijn ervaringen met Heron en Ilse blijven volgen, kijk dan op Facebook.com/dedomstethuis .
Hier vind je ook nieuwtjes over het boek dat in de maak is.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en zijn zusje ook
Sluiten