Hoogbegaafd is niet hoogintelligent

redactie 22 jun 2018 Blogs

Ik heb lang getwijfeld en weet nog steeds niet zeker of ik wel hoogbegaafd ben. Ik blijk wel intelligenter dan gemiddeld, maar dat is niet superslim. Een collega-journalist wees me er echter op dat hoogbegaafd niet hetzelfde is als hoogintelligent.

De Mensa is een club van hoogintelligente mensen. Zij kunnen goed leren, snappen alles, hebben altijd antwoorden en houden van hard werken. Hoogbegaafden presteren niet altijd goed, ze hebben altijd heel veel vragen en gaan graag in discussie. Hoe complexer hoe beter.

Als leerkracht kun je beter een paar hoogintelligente dan hoogbegaafde leerlingen in de klas hebben, hoewel het met hoogbegaafden nooit saai wordt. Ik herken weinig van mezelf in de lijst kenmerken van hoogintelligenten en heel veel in de lijst kenmerken van hoogbegaafden. Nu het ‘knopje om is’, zie ik ineens dat Heron veel eigenschappen – die bij hoogbegaafdheid horen – juist van mij kan hebben, hoewel zijn vader zeer waarschijnlijk de intelligentste in het gezin is.

Net als Heron ben ik gevoelig en snel ontroerd. Toen Heron kleiner was en minder de stoere vent uithing, huilde hij soms als hij een muziekstuk mooi vond. Een enkele keer vroeg hij zelfs of de muziek uit kon, omdat hij er zo verdrietig van werd. Ik raak ook snel geëmotioneerd. Ik heb het een tijd verborgen, maar begin nu in te zien dat het niet iets is om je voor te schamen.

En zo herken ik veel in de kenmerken van hoogbegaafdheid. Ik heb altijd gedacht dat ze kwamen omdat ik een raar kind was, een typische puber en een overgevoelige volwassene.
Ik heb veel tijdelijke banen gehad. Niet alleen omdat ik veel inviel bij ziektes en zwangerschappen, maar ook omdat ik gewoon niet goed met bazen overweg kon. Ik heb mezelf altijd kwalijk genomen dat ik zo complex, kritisch, eigenwijs en koppig was. Nu blijkt dat ik het niet kan helpen. Ik ben freelancer omdat dat de enige manier is waarop ik niet te maken heb met lastige bazen. Hooguit met lastige klanten, maar met hen kan ik overweg. Dat is ook maar tijdelijk.

Nu het tot me begint door te dringen dat ik misschien hoogbegaafd ben, vind ik de benaming helemaal niet meer goed. ‘Hoogbegaafd’ klinkt als hoger, beter. Ik vind het eerder een handicap. Ik heb mijn hele leven ervoor gevochten om normaal te zijn, zelfs ooit met een burn-out tot gevolg. Dat ik nooit eens gewoon van het leven kon genieten zonder altijd dieper te denken, heeft me erg gefrustreerd.

Als ik voor mijn geboorte had kunnen kiezen, weet ik nog niet zo zeker of ik gekozen had voor wie ik nu ben. Ik was veel liever ongecompliceerd, vrolijk en tevreden geworden. Ook had ik liever eerder geweten dat er een verklaring was voor mijn gevoelens en gedachtes. Dan had ik niet altijd moeten acteren dat ik ongecompliceerd, vrolijk en tevreden was. Wat dat betreft ben ik erg gelukkig dat Heron mag zijn zoals hij is.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd is niet hoogintelligent
Sluiten