Meer blogs

redactie 21 jun 2018 Blogs

Toen Yaël bijna 4 was, maakte ze de overstap van het reguliere kinderdagverblijf naar haar huidige dagbesteding. En bij die dagbesteding hoorde het busje. Voor dat busje bedankte ik toen, waarop de leidinggevende zei: 'Ouders moeten vaak een beetje naar het busje toegroeien. Dat komt vanzelf wel, in de toekomst.'

Dat komt helemaal niet vanzelf in de toekomst, dacht ik stoer. Ik haalde en bracht Yaël elke dag met de bakfiets. En ik dacht dat ik haar altijd zelf zou blijven brengen en halen. Net zoals ik toen nog dacht dat Yaël nooit naar een logeerhuis zou gaan en dat ze altijd bij ons zou blijven wonen. Dat laatste hoop ik eigenlijk nog steeds. Zal ook wel te maken hebben met 'ernaartoe groeien'.

Maar goed, het busje dus. Ik vond dat busje een beetje eng. Ik ben nogal van de griezelscenario's en zag al voor me dat de chauffeur Yaël vergat af te zetten, waarna ze de hele nacht vastzat in een ijskoude bus. Of dat ze ontvoerd werd. En dan las ik weer iets over een dronken chauffeur en dan ging ik daar weer over griezelen.

Bovendien was dat debielenbusje weer een stap verder weg van normaal. Ik wilde gewoon bij de school staan, net als andere vaders en moeders, ook al was die school dan een gehandicapteninstelling en zag ik daar zelden een andere vader of moeder.

Yaël wilde zelf wel graag met de bus. Ze trok me bijna mee de bus in, en toen de busknoop eenmaal was doorgehakt viel dat loslaten reuze mee. Nou kon het alleen maar meevallen in mijn geval, maar toch. Yaël vindt het busje nog altijd prachtig.

De moeder van Ciazio Rozenblad gaf haar kind waarschijnlijk met hetzelfde vertrouwen aan de buschauffeur mee als ik tegenwoordig. Vertrouwen dat eerst nog broos is, maar dat mettertijd groeit. Wie Ciazio is? Ciazio is een jongen van 18, maar in zijn hoofd is hij veel jonger. Ciazio heeft namelijk een flinke verstandelijke beperking. Hij heeft een IQ van 48. Als ingewijde weet ik dat je dan ongeveer het niveau hebt van een kleuter.

Ik vrees dat het vertrouwen van Ciazio's moeder inmiddels ver te zoeken is. Lees maar wat er vorige week gebeurde met Ciazio: www.nrc.nl.

NRC-columniste Margriet Oostveen dook op de zaak. Ciazio mocht vanuit de cel zijn juf bellen, schreef ze. 'Juffrouw,' zei hij in een van de paniekerige telefoontjes. 'Iemand kwam zeggen: ik ben degene die jou het land gaat uitzetten.'

'Normaal hoorde je altijd het kind in hem,' zegt de juf nu. 'Maar ze hebben hem als crimineel behandeld. Hij ís er gewoon niet meer.'

Staatssecretaris Teeven gaat de kwestie bekijken. Ik heb wel een paar vragen. Wat deed de politie bijvoorbeeld in dat busje? Heeft de chauffeur gezegd wie hij vervoerde? Vast wel. Wisten de politieagenten dat Ciazio verstandelijk gehandicapt was? Dat kan bijna niet anders, want de chauffeur zal dat zeker verteld hebben.

Ik ben benieuwd naar de antwoorden. En ik vraag me af hoe het met Ciazio gaat. Zou hij ooit nog met het busje durven? 

Reageer op artikel:
Meer blogs
Sluiten