Ik wil naar Kitje toe…

redactie 21 jun 2018 Blogs

Kit en haar jongere broertje Dex hebben de afgelopen jaren samen op één kamer geslapen. Sinds een paar weken heeft Dex zijn eigen kamer en dat is eigenlijk de hele tijd goed gegaan. Alleen de laatste week wil Dex ineens weer bij Kit slapen. ‘Ik wil niet alleen slapen,’ zegt hij steeds als ik hem naar bed breng. Als ik hem dan uitleg dat hij niet alleen slaapt maar dat we met z’n allen in één huis slapen, dat iedereen een eigen kamer heeft en dat ik zo trots op hem ben dat hij z’n stoere eigen kamer heeft. Dan accepteert hij het wel.

Tot hij van de week voor de zoveelste keer 's nachts huilend wakker werd. Ik kwam bij hem en aaide wat over zijn bol. Probeerde wat monsters en spinnen weg te jagen en ondertussen onder zijn bed zijn knuffelaap te zoeken die uiteindelijk onder zijn kussen bleek te liggen. ‘Ik wil naar Kitje toe,’ hoorde ik tussen zijn snikken door.

Het is grappig dat juist Kit zo goed met deze verandering is omgegaan. Wij maakten ons vooraf meer zorgen om haar, omdat Kit zich toch meer vasthoudt aan regelmaat en voorspelbaarheid. Maar als ik Kit in bed leg, krijg ik een hele dikke zoen en een ‘doeg mama’ en vijf minuten later ligt ze al te slapen. Geen moment vraagt ze nog om Dex, of heeft ze moeite met in slaap komen.

Alleen om 6 uur 's ochtends wil ze nog wel eens naar hem op zoek gaan. Dan hoor ik haar uit 'r kamer komen, dan gaat de wasmachine deur open en dicht (want daar moet altijd eerst even mee gespeeld worden als ze uit bed komt) en dan hoor ik Kit op haar billen van de trap af schuiven.
‘Dex…? Deeheex… waar is Dex nou?’
En alsof Dex er dan op ligt te wachten, hoor ik zijn deur opengaan.
‘Kitjee!!!’
‘Oh Dex, daar ben je!’

Goedemorgen, er is weer een dag begonnen

Reageer op artikel:
Ik wil naar Kitje toe…
Sluiten