Meer blogs

redactie 21 jun 2018 Blogs

Nog dit voorjaar noemde de kinderpsycholoog Yaël in een rapport ‘gezeglijk': Yaël blonk niet uit in dwarsliggen en stout zijn. Maar in het afgelopen halfjaar is daar in sneltreinvaart verandering in gekomen. Yaël heeft een krachtig besef ontwikkeld: ze hoeft het niet eens te zijn met wat er gebeurt. Zij wil ook iets in de melk te brokkelen hebben. Zij wil ook gehoord worden. En gelijk heeft ze.

Nu is het probleem dat ze wel iets te vertellen heeft, maar dat niet met woorden kan. Meestal begrijp ik haar woordeloos, maar soms moet ik raden naar de reden van, bijvoorbeeld, haar plotselinge boosheid. Nu is ze het grootste deel van de tijd blij en tevreden, maar ze heeft, net als elk mens, haar slechte momenten.

Toevallig kwam ik op Yaël paardrijles Karen, haar fysiotherapeute, tegen, die helemaal into Floortime is, een Amerikaanse methode voor ‘special needs children’. Ik vertelde over de nieuwe ontwikkelingen en zij stelde voor eens langs te komen om te kijken wat we verder nog konden doen voor Yaël.
Ze kwam, zoals altijd, met wat nuttige tips. Zoals: benoem wat je ziet. Als Yaël bijvoorbeeld boos is, kan ik zeggen: ‘Ik zie dat je boos bent en ik wil naar je luisteren. Wat wil je me vertellen?’ Ongelofelijk simpel en voor de hand liggend, maar ik was er zelf niet opgekomen.

‘Ik zie dat je boos bent.’ Voor ouders van normale kinderen klinkt het misschien heel erg soft en seventies. Ik kan me ook voorstellen dat het einde zoek is als je aan alle grote en kleine frustraties van je kinderen volop de aandacht en ruimte geeft. Maar vergeet niet dat Yaël niet kan praten. Geen woord. En dat ze daarom genoeg reden heeft om gefrustreerd te zijn. Het verbaast me eerlijk gezegd dat ze zo zelden gefrustreerd is.

En ja, soms is het een spelletje. Dan doet ze boos om ‘boos doen’ te oefenen en om te kijken of mama erin trapt. Als ik er dan serieus op inga, begint ze te schateren. Maar soms is er echt iets aan de hand en moeten we haar wel serieus nemen. ‘Ik zie dat je boos bent.’

Het volgende onderdeel van de aanpak waren de foto’s. Karen stelde voor van alle handelingen, gebeurtenissen en personen in Yaëls leven foto’s te maken. Die konden we dan op een magneetbord hangen en zo konden we precies laten zien hoe Yaëls dag eruitzag. Wat er allemaal zou gebeuren en wie er al dan niet waren die dag. De foto’s zouden Yaël ook de mogelijkheid geven zelf aan te wijzen wat ze wilde. Wil je alleen zijn? Pak dan de foto waarop je alleen op het grote bed van papa en mama ligt, waar je je altijd terugtrekt. Wil je fruit? Wil je tekenen? Wil je gaan slapen? Bij mama op schoot? Karen en ik legden samen een longlist aan van alles wat op de foto moest.

Hanno, mijn man, en ik besloten het grondig aan te pakken. Dus kochten we een lamineerapparaat en vulden we de lijst hier en daar nog aan. Ik besloot dat er vooral mensen op de foto’s te zien moesten zijn, omdat het anders te abstract zou zijn voor Yaël. Volgens de kinderpsychiater op het epilepsiecongres waar we laatst waren, zijn mannelijke autisten namelijk vooral gericht op dingen en vrouwelijke autisten vooral op mensen. Vrouwen blijven vrouwen, ook als ze autistisch zijn. Dus tandenpoetsen werd een foto van Yaël met de tandenborstel, en luier verschonen een foto van Yaël die een nieuwe luier aankrijgt.

Yaël poseerde gewillig en wilde daarna meteen op het schermpje zien hoe ze eruitzag. De ijdeltuit. Het was een mooi kerstvakantieproject.
In eerste instantie vond ze het wat overweldigend, die foto’s. Ze keek soms even snel, en trok zich dan extra diep terug in zichzelf. Het fotoproject was, zoals alle nieuwe dingen in haar leven, te groot om in een keer te bevatten. Maar ze begint er langzaam aan te wennen. Soms pakt ze de ‘spelen’-foto van het bord en legt ze die naast zich neer als ze gaat spelen. En als ze weet dat papa zo thuiskomt, wijst ze alvast op zijn foto. Zo knap! De foto van Theo, de kat, gooit ze altijd meteen op de grond. Ze is nog steeds een beetje jaloers op hem.

De laatste dagen staat ze regelmatig haar dagoverzicht te bestuderen. Met alle mooie foto’s van zichzelf. Ons fotomodel.

Reageer op artikel:
Meer blogs
Sluiten