In 6 stappen naar goed onderwijs

Hoe zorg je dat jouw kind goed onderwijs krijgt? Met dit stappenplan, dat geen garantie vormt voor succes maar wél de kans op een prettig schoolleven vergroot.

Hoe tevreden ben je met je nieuwe school? Die vraag stelden onderzoekers twee jaar geleden aan leerlingen aan het eind van de brugklas. De overgrote meerderheid gaf zijn nieuwe school een vette voldoende. Zelfs de kinderen die tot hun grote verdriet eerder waren uitgeloot en nu op de school van hun tweede of soms zelfs derde keuze zaten, bleken zeer tevreden te zijn.

Maken ouders zich dus overdreven druk over de schoolkeuze? Nee, dat ook weer niet. Een toenemend aantal kinderen valt tussen wal en schip, merken schoolmaatschappelijk werkers en leerplichtambtenaren. Ze gaan met tegenzin naar de basisschool, hebben last van stress of lichamelijke klachten als voort durende hoofdpijn. En op de alsmaar strenger wordende middel bare scholen worden steeds meer kinderen van school gestuurd.

Uit onderzoek blijkt dat kinderen met geïnteresseerde ouders het beter doen, zowel op de basis- als op de middelbare school. Je hoeft er niet bovenop te gaan zitten, maar warme en liefdevolle betrokkenheid doet wonderen. Een stappenplan voor de betrokken ouder.

1. De juiste schoolkeuze

Natuurlijk kun je zo veel mogelijk cijfers bij elkaar zoeken over Citoscores, overgangspercentages, aantal gezakten et cetera. Ook de rapporten van de onderwijsinspectie geven goed inzicht. Maar toch zeggen deze gegevens niet hoe het echt op een school is. Loop daarom eens op een gewone schooldag door de gangen. Als veel leraren geen orde kunnen houden, hoor je dat meteen. Neem ook het gesprek met de schooldirecteur serieus. Maar de beste informanten zijn de moeders en vaders op het schoolplein. Ken je er iemand? Ga dan eens samen koffie drinken.

Het is ook belangrijk om na te gaan hoe je kind leert. Is hij een groepsmens of is hij meer individueel gericht? Heeft hij een klassikale discipline nodig of kan hij meer vrijheid aan? Lastige vragen als je je kind op 3-jarige leeftijd moet inschrijven. Maar voor aanstaande middelbare scholieren zeker relevant als ze bijvoorbeeld belangstelling hebben voor Jenaplan of Dalton onderwijs.

2. Toon belangstelling

Nee, nee, nee. Kom niet aan met de standaardvraag: 'Hoe was het op school?' Of nog erger: 'Heb je nog cijfers?' Het is veel leuker om inhoudelijk betrokken te zijn bij de lesstof. Hoe leert je kind bijvoorbeeld lezen in groep 3? Om dat proces te kunnen volgen en je kind erbij te helpen, ontwikkelde J/M samen met onderwijsuitgever Zwijsen de nieuwe online cursus 'Mijn kind leert lezen'.

Samen leren is heel gezellig. Een kind vindt het heerlijk om jou uit te leggen wat hij geleerd heeft. Veel methoden zijn echter sinds je eigen schooltijd sterk veranderd. Dring je kind jouw manier van leren niet op, want dan help je hem van de regen in de drup.

Op de middelbare school doen kinderen wel heel zelfstandig, maar diep in hun hart vinden ze het vaak toch prettig om overhoord te worden. Het geeft hun de zekerheid dat ze het goed kennen. Ook met werkstukken en spreekbeurten kunnen ze wel wat steun gebruiken. Belangrijk voornemen: nooit kwaad worden! Los het op met humor. De J/M online-cursus Helpen met huiswerk geeft brugklasouders een handige aanzet.

3. Wees actief op school

Luizenmoeder, voorleesouder, klusvader, vrijwillig bibliothecaris, zwembadbegeleider, schoolreisoppasser, klassenouder. De mogelijkheden om actief te worden op de basisschool zijn legio. Sommige ouders zeggen overal ja op. Dat hoeft echt niet. Je kunt ook gewoon een of twee taken op je nemen en de rest aan andere ouders laten. Kies wel activiteiten die je zeker kunt uitvoeren; niets is zo vervelend als ouders die een dag van tevoren afzeggen. Het is leuk om actief te zijn op school. Je leert de juf beter kennen, je ziet hoe je kind in de groep opereert, je kletst met andere ouders. De school wordt een echt onderdeel van je leven.

4. Bespreek problemen vroegtijdig

Je kind komt regelmatig met hoofdpijn uit school. Je merkt tijdens het lezen thuis dat het niet echt soepel gaat. Of als luizenmoeder vind je het wel erg druk in de klas. De meeste ouders willen niet als een zeur bekend staan en hebben de neiging om zulke signalen te negeren. Toch is het goed om dit soort onrustgevoelens wel te bespreken. In eerste instantie natuurlijk met de juf of meester, maar ook de directeur of een intern begeleider kan een startpunt zijn. Belangrijk daarbij is dat je niet beschuldigend overkomt, maar gewoon je gevoelens bespreekt.

Soms heb je als ouder zelf al het idee dat je kind misschien dyslexie, dyscalculie of adhd heeft. Scholen zijn vaak terughoudend om leerlingen te laten testen, willen het meestal 'nog even aankijken'. Dat heeft soms een budgettaire reden, soms ook de terechte overtuiging dat je niet voortdurend stempels op kinderen moet zetten. Maar allerlei voorzieningen hangen wel samen met een objectieve, door een test vastgestelde diagnose. Ben je het wachten zat, dan kun je zelf ook naar een onderwijsadviesbureau stappen om je kind te laten testen. Je moet het dan wel zelf betalen.

5. Schakel hulpkrachten in

Soms is huiswerk maken een voortdurende bron van ruzie in huis. Vreemde ogen dwingen, dus het kan een opluchting zijn om derden in te schakelen. De laatste jaren zijn er veel huiswerkbegeleidingsinstituten opgericht. Na schooltijd gaat je kind daarnaartoe en hij komt om een uur of zes thuis, met al het huiswerk klaar. Ruim 10 procent van de middelbare scholieren doet het zo. Daar hangt natuurlijk wel een prijskaartje aan: reken voor vijf dagen per week huiswerk begeleiding op zo'n 400 euro per maand.

6. Blijf positief, vier de, successen

Op het schoolplein worden de Cito-scores vergeleken en alleen de hoogste zijn goed genoeg. En er wordt gepocht over prestigieuze gymnasia waarvoor het hoogbegaafde kroost is toegelaten. In zo'n sfeer is het moeilijk om positief te blijven als jouw kind het wat minder doet. Dit is echter wel van wezenlijk belang. Prijs je kind als je vindt dat hij zijn best gedaan heeft, ook al is het resultaat wat minder. Uiteindelijk draait het om plezier en zelfvertrouwen. Realiseer je ook dat de voorspellende waarde van hoge Cito-scores beperkt is. Veel kinderen zien pas op latere leeftijd het licht.

Reageer op artikel:
In 6 stappen naar goed onderwijs
Sluiten