Is chagrijnige Koekie dader of slachtoffer?

redactie 21 jun 2018 Blogs

Het vorige schooljaar duurde het een maand of drie voordat we door de juf uitgenodigd werden voor een goed gesprek over Koekie. Nu is het prijs na drie weken. Komende dinsdag hebben we een afspraak op school met juf Esther. Onze 9-jarige pleegzoon schijnt niet helemaal vlekkeloos te functioneren in groep 5/6.

We hadden al zo'n vermoeden.

Na een week begon Koekie namelijk langzaamaan zijn goede humeur te verliezen en dezer dagen is hij soms zelfs ronduit chagrijnig. Voor puberen is hij nog wat te jong, denken wij, dus het moet wat anders zijn.

Op de dag dat juf Esther me aansprak had hij, zo deelde ze me mee, met de spullen van andere kinderen gegooid. Een paar dagen daarvoor was hij, door vrijdagjuf Antien, al een keer uit de klas gestuurd. Omdat Koekie weliswaar veel praat, maar verdomd weinig zegt, kwamen we er niet echt achter wat er gebeurd was.

We kregen wel gaandeweg door gesprekken met ouders van klasgenoten het unheimische idee dat er iets mis was met de chemie tussen de kinderen in groep 5/6. Zo lief als groep 3/4 afgelopen schooljaar was, zo agressief ging het er soms aan toe in deze nieuwe groep. Er vielen klappen, er werd geschopt, er waren ruzies, er werd gescholden, er werd gestookt. Het leek wel heel erg – en veel te vroeg – op de echte wereld.

Op vrijdagavond ging mijn vrouw uit haar dak. Ze had eerst een compliment gekregen van onze bijna 80-jarige buurman, oom Loek: ˜Wat praat Koekie keurig Nederlands!' Daar kun je mijn vrouw echt blij mee maken, want ze vindt netjes praten en goede manieren een belangrijk deel van de opvoeding. ˜Je moet er klaar voor zijn om bij de koningin op bezoek te gaan en mee te eten,' zegt ze regelmatig tegen Koekie. Maar dat compliment was ook het startpunt van een furieuze uitbarsting: ˜Ik doe er alles aan om hem goed op te voeden en dan kan het niet zo zijn dat het allemaal verpest wordt op school. Ik pik het niet!'

Ik probeerde haar te kalmeren. Je kent niet alle kanten van het verhaal, je weet niet wat Koekie's rol is, het is een voorproefje van het echte leven.

˜Jij bagatelliseert alles,' zei ze woedend tegen mij. ˜Alles doe ik eraan om hem duidelijk te maken dat geweld geen oplossing is, nooit. En dan wordt hij er op school mee geconfronteerd. We wonen niet in een getto in Los Angeles.'

Ik zal haar hier verder niet te uitgebreid citeren, het was een lange luidruchtige uitbarsting van woedend verdriet. Ze zag al haar inspanningen in rook opgaan. ‘Koekie is een overlever. Dat heeft hij in zijn leven wel geleerd. Hij zal van zich afbijten, agressief worden, geweld gebruiken. En dan zijn we helemaal terug bij af.’

Ik begreep het wel. Het is al moeilijk genoeg om met Koekie en zijn bizarre verleden om te gaan, het is hard werken om hem stappen voorwaarts te laten maken. Dus op extra hindernissen, opgeworpen door de buitenwereld, zitten we niet te wachten.

˜Nou,' zei ik, ˜Koekie is zelf ook geen lieverdje. Dus laten we afwachten hoe het gesprek dinsdag gaat, wat de juf zegt. Wij kunnen onze verhalen vertellen en duidelijk maken dat we ons ernstige zorgen maken. Okay?'

Ze zei, nog steeds niet helemaal gekalmeerd: ˜Ja.' Daarna dacht ik haar nog te horen mompelen: ˜Maar ik pik dit niet.'

Wordt vervolgd.

Reageer op artikel:
Is chagrijnige Koekie dader of slachtoffer?
Sluiten