Je kunt niet geven wat je zelf niet hebt

redactie 22 jun 2018 Blogs

Het bewijs dat kinderen leren door imitatie krijgen wij vanochtend aan de ontbijttafel:
Papa (37 jaar): ‘Ha Nova!’
Nova (2 jaar): ’Ha moppie!’
Heerlijk, die momenten! Dan realiseer ik me hoe veel vaker ik lach sinds ik kinderen heb.

Uiteraard geeft het hebben van kinderen me ook wel eens kopzorgen. Zo zie ik ze in dezelfde valkuilen stappen als die waar ik vroeger in ben gestapt. Kinderen imiteren nu eenmaal niet alleen het goede.
En juist omdat ik weet hoeveel last ik in mijn leven heb gehad van bijvoorbeeld dat gebrek aan zelfvertrouwen of niet weten wat ik wil, heb ik me natuurlijk stellig voorgenomen mijn kinderen daarvoor te behoeden! Dus ik lees er een boek over, pas alle tips dankbaar toe en het probleem is opgelost!

Of toch niet…?

Zolang opvoedtips op het niveau van een trucje blijven hangen, vind ik ze matig effectief. Ik heb ontdekt dat mijn kinderen beter ‘luisteren’ naar wat ik dóe in plaats van naar wat ik zég. Ik geloof dan ook dat mijn kinderen het meeste leren van mijn voorbeeldgedrag in alle dagelijkse situaties. Hoe reageer ik als ik een foutje heb gemaakt? Hoeveel trek ik me aan van wat andere moeders vinden van mijn opvoedstijl? Hoeveel zelfvertrouwen heb ik zelf eigenlijk?

‘You can’t give you kids what you don’t have,’ zegt de Amerikaanse hoogleraar en schrijfster Brené Brown. Daarmee slaat ze voor mij precies de spijker op zijn kop. Ik kan niet geven wat ik zelf niet heb.
Dus als ik wil dat mijn kinderen meer zelfvertrouwen krijgen, is het allereerst zinvol om mijn blik eens naar binnen te keren en te kijken met hoeveel zelfvertrouwen ikzelf in het leven sta. En als dat niet al te veel is, is het goed te onderzoeken waar dat dan door komt. Als ik daaraan werk en daardoor groei, kan ik mijn kinderen door mijn voorbeeldgedrag leren wat zelfvertrouwen is.

Ik laat mijn kind groeien door mijn groei: ‘I give them something great to imitate.’

Reageer op artikel:
Je kunt niet geven wat je zelf niet hebt
Sluiten