Kinderen zijn onbetaalbaar

redactie 22 jun 2018 Blogs

“Zijn schoenen zijn te klein. Hij groeit eruit, zegt mijn vrouw. ˜Twee pyjama's zijn echt te weinig en hij heeft nog een paar broeken nodig. En het is bijna winter en hij heeft geen winterkleren en geen handschoenen. Net is er van de girorekening weer een bedrag van enkele honderden euro's afgeschreven voor de naschoolse opvang. En muziekles moesten we ook voor dertig lessen ofzo vooruit betalen: 275 euro.

Onverwacht hebben de juffen van de naschoolse opvang een studiedag. We moeten op het laatste moment iemand vragen hem die woensdagmiddag van school te halen en te entertainen; weer 30 euro. O ja, we hebben ook net een nieuw paspoort voor hem aangeschaft. En dan ben ik al lang weer vergeten hoeveel geld we bij zijn komst hebben uitgegeven voor het inrichten van zijn kamer. Trouwens, mijn vrouw en hij zijn samen drie dagen naar Antwerpen geweest. Voor het hotel gebruikte ze mijn creditcard; wanneer wordt dat afgeschreven?

Ja, onze 8-jarige pleegzoon kost wat! Terwijl Koekie toch echt geen veeleisend manneke is. Je merkt dat hij uit een situatie komt waarin hij niks had; geen speelgoed, geen kleren, geen geld. Gebruikt speelgoed is hem even lief als nieuw. De fiets die hij te leen gekregen heeft van zijn vriend Daniel koestert hij of het de zijne is, en met de wat stroeve step van Bing maakt hij tot zijn eigen grote genoegen alle trottoirs in de buurt onveilig.

Maar desondanks vraag ik me voortdurend af hoe mensen in staat zijn kinderen te hebben en onderhouden. Als de (pleeg)ouders niet allebei een baan hebben of als een van de twee ergens in de buurt van de Balkenende-norm zit, is dat eigenlijk niet te doen.

Zelf ben ik op eetgebied een ware vuilnisbak (je kunt er heel veel instoppen en het hoeft niet aan welke voedingseis dan ook te voldoen), maar ik begrijp heus wel dat mijn vrouw wil dat Koekie voornamelijk gezonde dingen eet. En gezond is om onverklaarbare redenen veel duurder dan ongezond.

Wat ik inmiddels ook begrijp, is waarom twee chefs op mijn werk, die allebei een goed inkomen hebben en beide gezegend zijn met twee kinderen, toch constant in financiele nood verkeren en bij de minste of geringste tegenslag aan de grond zitten.

Je moet verdomd graag kinderen willen hebben, concludeer ik na 22 weken pleegvaderschap, om je dit allemaal op de hals te halen. Kinderen moeten ontzettend leuk zijn en je een grote hoop plezier verschaffen om je met een glimlach iedere keer weer je portemonnee te laten trekken.

En dan heb ik de mazzel dat mijn eerste kind komt terwijl ik 54 ben, ik op het hoogtepunt zit met mijn inkomen, mijn vrouw een goede baan heeft, en dat we van pleegzorg een dagelijkse vergoeding van 15 euro en 39 cent krijgen voor Koekie. Een bedrag dat substantieel hoger is dan kinderbijslag.

Kortom, wij redden het wel.

Maar de kwestie blijft: hoe slagen mensen met een modaal of lager inkomen erin hun kinderen iedere dag te voeden en te kleden? Kan iemand me dat uitleggen?

Ps: volgende week het verslag van het gesprek van mijn vrouw en ik op school over Koekie.

Reageer op artikel:
Kinderen zijn onbetaalbaar
Sluiten