Kindermishandeling? Niet wegkijken!

Ieder jaar worden 119.000 kinderen In Nederland mishandeld. Deze cijfers liegen er helaas niet om; dat betekent namelijk dat er gemiddeld één kind per klas van dertig leerlingen mishandeld wordt. Volgens de Taskforce kindermishandeling vinden mishandelde kinderen het zwijgen van omstanders het meest pijnlijk.

Mishandelde kinderen hebben één persoon nodig die voor hen in actie komt. Die ene persoon is al genoeg om het leven van een mishandeld kind voorgoed te veranderen. Deze kinderen hebben anderen in de omgeving nodig die hun signalen opmerken en in actie komen.

Signalen

Maar wat zijn die signalen dan? Kindermishandeling is soms erg lastig te zien, omdat er veel verschillende signalen zijn die je kunnen opvallen. Kinderen die heel stil en teruggetrokken gedrag vertonen, of juist heel druk gedrag. Maar het kan ook opvallen dat een kind angstig, schrikachtig of depressief is. Het kan zijn dat een kind schrikt van aanrakingen of vaak verwondingen op onlogische plekken heeft. Een onverzorgd uiterlijk, vieze, kapotte kleren en ongewassen haren en lichaam kunnen signalen zijn. Maar ook ouders die schreeuwen tegen hun zoon of dochter, vaak negatieve dingen zeggen over hun kind.

Vormen kindermishandeling

Lichamelijke kindermishandeling is meestal het makkelijkst te herkennen. Maar er zijn ook andere vormen van mishandeling, die soms lastiger te herkennen zijn:

  • Lichamelijke mishandeling: alle vormen van lichamelijk geweld bij een kind.
  • Emotionele mishandeling: het kind wordt regelmatig door een volwassen uitgescholden, of de ouder doet vaak afwijzend en vijandig tegen het kind of maakt het kind opzettelijk bang.
  • Lichamelijke verwaarlozing: het kind krijgt niet de zorg en verzorging die het nodig heeft.
  • Emotionele verwaarlozing: doorlopend tekort aan positieve aandacht voor het kind. Het negeren van de behoefte van het kind aan liefde, warmte, geborgenheid. Hieronder valt ook de situatie waarbij een kind getuige is van geweld tussen ouders en verzorgers
  • Seksueel misbruik: seksuele aanrakingen die een volwassene een kind opdringt.

De risicofactoren

De Prevalentiestudie Mishandeling van Kinderen en Jeugdigen heeft een overzicht gemaakt van de verschillende risicofactoren binnen een gezin. Uit hun onderzoek blijkt dat kinderen in gezinnen met een ‘zeer lage opleiding’ het grootste risico lopen dat zij mishandeld zullen worden. Maar de kans op kindermishandelling neemt eveneens toe binnen gezinnen waarvan de ouders werkloos zijn, een ouder alleen voor de opvoeding staat of ouders met een allochtone afkomst.

De gevolgen

De gevolgen van mishandeling zijn groot bij kinderen. Een mishandeld kind heeft naast het persoonlijke leed, een verhoogd risico op een psychiatrische stoornis, depressie, angststoornissen, drugsgebruik en seksueel risicogedrag. Daarnaast blijkt de kans groter dat slachtoffers van kindermishandeling later hun eigen kinderen zullen mishandelen. Redenen genoeg dus om kindermishandeling te voorkomen of in een vroegtijdig stadium in te grijpen.

Wat kan je doen?

Het advies- en meldpunt voor huiselijk geweld en kindermishandeling is Veilig Thuis. Iedere regio in Nederland heeft zo’n organisatie. Slachtoffers, daders en omstanders kunnen allemaal voor deskundige hulp en advies terecht bij Veilig Thuis. Deze regionale organisaties zijn er voor iedereen, jong en oud, die te maken heeft met huiselijk geweld of kindermishandeling. Wil je advies en hulp voor een ander gezin en/of juist voor jezelf? Je kunt (anoniem) via de telefoon je vragen stellen of bijvoorbeeld je hart luchten. Je krijgt een hulpverlener aan de lijn, die aandachtig naar je verhaal luistert. Deze hulpverlener zet alles voor je op een rij, beantwoordt je vragen en geeft je advies. Ook kijkt de hulpverlener samen met je welke professionele hulp er nodig is.

Bron: Veilig Thuis / Week tegen Kindermishandeling

Reageer op artikel:
Kindermishandeling? Niet wegkijken!
Sluiten