Koekie, crisisopvang en seksueel misbruik

redactie 21 jun 2018 Blogs

Natuurlijk hebben we het ook aan Koekie, onze 12-jarige pleegzoon, gevraagd. Wat zou je ervan vinden als we aan crisisopvang gaan doen? Hij zei dat hij dat een goed idee vond. Een kind in nood moet als het even kan geholpen worden. We legden hem uit dat er dan met regelmaat een jongen of meisje in huis zou komen voor wie tijdelijk opvang nodig was.

Mijn vrouw en ik hebben het er al een tijdje over. Sinds ze begin dit jaar haar baan verloor, werd het plan wat concreter. En sinds we een kleinkind hebben – de inmiddels tien maanden oude Lina – en ik zie hoe goed en gemakkelijk mijn vrouw met haar omgaat, vind ik het helemaal een goed idee.
We filosofeerden over welke kinderen we zouden kunnen opvangen. In ieder geval geen kinderen die concurreerden met Koekie. Hij mocht hoe dan ook geen seconde denken dat hij in een wedstrijd verzeild raakte. Hij is ons eerste pleegkind en wij zijn de verplichting aangegaan hem een goed leven te bezorgen. Dat willen we op geen enkele manier in gevaar brengen. Dus vielen kinderen van zijn leeftijd af. Omdat mijn vrouw ook zelf vindt dat haar grote kracht ligt in het zorgen voor baby’s, peuters en kleuters was die keuze snel gemaakt. Daarop zouden we ons concentreren.

Haar rol is in dezen belangrijker dan de mijne. Desondanks ben ik degene die vanaf het begin van onze ‘carrière’ als pleegouders vraagtekens zette bij seksueel misbruikte kinderen. Het leek mij te moeilijk daarmee te dealen. Niet alleen zou ik niet weten hoe ik met het betreffende kind zou moeten omgaan, ik zou ook niet voor mezelf instaan. Ik zou in staat zijn op ongekende wijze wraak te nemen op degene die dit een kind had aangedaan. Het zou wel eens het slechtste en meest gewelddadige in me naar boven kunnen brengen.
In het rapport dat we over Koekie kregen voordat hij bij ons kwam wonen, was seksueel misbruik een vraagteken. Misschien wel, misschien niet. Maar goed, dat was zeker niet de reden dat hij een pleegkind was.

Omdat ik vond dat ik het niet slecht deed als pleegvader van Koekie, was mijn zelfvertrouwen dermate gegroeid dat ik dacht dat ik misschien ook wel met misbruikte kinderen kon omgaan. Om dat zeker te weten meldden mijn vrouw en ik ons aan voor de cursus ‘omgang met seksueel misbruikte kinderen’ van pleegouderorganisatie Spirit.
We hebben er inmiddels twee van de drie avonden opzitten. Ik heb veel geleerd.

Belangrijkste is dat mijn persoonlijke opvattingen een stuk conservatiever zijn dan wat als gangbaar wordt beschouwd. Ik ben een preutse oude man, veel anders kan ik het niet omschrijven. Ik heb een nieuw woord geleerd: stapelen. Kinderen die bloot op elkaar gaan liggen. Is oké, zegt de cursus. Maar niet voor mij. En dat is maar een klein voorbeeld. Zo werden er talloze situaties geschetst, die mij choqueerden, maar waar ik eigenlijk helemaal niet van zou moeten schrikken. Er waren ook praktijkvoorbeelden van het gedrag van misbruikte kinderen, waarbij me het angstzweet uitbrak. Nee, het zou een ongekende vorm van zelfoverschatting zijn als ik dacht dat ik in staat zou zijn die kinderen goed op te vangen. Mijn vrouw en ik fietsten na cursusavond twee naar huis, keken elkaar aan en wisten: geen optie. ‘Dit kunnen we Koekie en Lina niet aandoen,’ zei mijn vrouw. Ze had heel erg gelijk. Je mag niet het leven van twee andere kinderen op zijn kop zetten. Of nog erger.

We hebben geen twijfel over crisisopvang, dat willen we nog steeds. We zien hoe Koekie met Lina omgaat, dat is voorbeeldig. Zorgzaam en lief. Hij leert haar veel en zij houdt van hem. Laatst bracht hij wat uren door met Nicky, een verstandelijk gehandicapte jongen. Ook daarmee was hij fantastisch. Dat zit wel snor.

Vorige week ging ik met Koekie naar Albert Heijn. ‘Moeten wij niet een keer over seks praten?’ vroeg ik tijdens de wandeling. ‘Nee,’ zei hij. Omdat ik natuurlijk toch dacht aan al die wijze lessen van de cursus, waagde ik nog een poging. Iets met dat hij inmiddels de leeftijd had dat hij wel eens zijn eerste zaadlozing zou kunnen krijgen. Hij zei streng: ‘Frans!!! Ik zei nee, wil ik niet over praten.’ Hij drukte de handen tegen zijn oren aan en versnelde zijn pas zodat hij opeens twintig meter voor me liep.

Wij checken, voor zover mogelijk, zijn computergedrag. We zien hem nooit rondhangen op sites die iets met seks vandoen hebben. We horen hem daar met andere kinderen niet over praten. Seks is gewoon nog geen thema in zijn leven. Wat ze in die cursus ook zeggen, en hoe normaal en wenselijk het misschien ook mag zijn om al met jonge kinderen over seks te praten, ik leg me gewoon neer bij Koekie’s wens: we hebben het niet over seks.

Reageer op artikel:
Koekie, crisisopvang en seksueel misbruik
Sluiten