Koekie heeft een overvol hoofd

redactie 21 jun 2018 Blogs

Onze 9-jarige pleegzoon bezoekt regelmatig een psycholoog. Dat bevalt hem wel. Hij heeft ook zelf geformuleerd waarom het goed is voor hem dat hij dat doet. ˜Omdat mijn hoofd te vol zit, zegt hij.

Dat is ook de reden dat het op school niet zo lukt. Aan zijn intelligentie ligt het niet, zo bleek uit het psychologische rapport dat we gepresenteerd kregen. Die is gemiddeld en hoort bij een kind van 9. Op sommige onderdelen scoort hij goed (ruimtelijk inzicht, bouwen), op andere minder (rekenen, taal). Maar het probleem zit in de onrust, het onvermogen zich te concentreren. Want het stormt in zijn hoofd. Er zijn te veel dingen gebeurd die hij niet kan verklaren.

Laatst kregen we de mededeling dat zijn moeder met haar vier nog thuiswonende kinderen was verhuisd naar Belgie. Die avond gingen we, nadat ik hem opgehaald had bij de naschoolse opvang, naar de snackbar van meneer Adriani. Ik vertelde hem wat we gehoord hadden en dat het misschien wel weer eens heel lang zou kunnen duren voordat hij zijn moeder zag. Hij reageerde niet onmiddellijk en concentreerde zich op de eerste frikadel speciaal die hij in zijn leven at.

˜Ik denk dat Celine niet blij is als ze hoort dat wij een een frikadel speciaal en een patatje oorlog besteld hebben, zei ik, om hem even af te leiden van de mededeling.

We aten nog even door in stilte en ik zag de gedachten in zijn hoofd over elkaar heen tuimelen.

Toen zei hij: ˜Frans, waarom heeft mama alleen mij en mijn oudste broer weggedaan en de andere vier kinderen niet?

Nu was het mijn beurt om me even op het eten te concentreren.

˜Ik weet het niet Koekie, zei ik. ˜Waarschijnlijk had het te maken met de vriend van mama. Omdat jij niet zijn zoon bent. Volgens mij heeft het er in ieder geval niks mee te maken dat mama niet van je zou houden, want dat doet ze wel. Maar een echt antwoord op je vraag heb ik niet.

˜Ik ben toch ook in Belgie geweest? vroeg hij daarna.

Jazeker, zei ik. Twee keer zelfs.

˜Ja, met Celine, in Antwerpen bij tante Nanny, zei hij.

En daarmee was het gespreksonderwerp ˜mama en Belgie' wat Koekie betreft afgerond.

Hoewel het mij frustreert dat ik zijn vraag niet kon beantwoorden, was ik ook onder de indruk. Zijn hoofd mag dan propvol zitten en op school mag het dan niet gaan zoals iedereen zou willen, de originaliteit van zijn gedachten en de sprongen die zijn hersens soms kunnen maken vind ik verbluffend. Hij is een aparte denker. Dat geeft mijn vrouw en mij ook zo'n vertrouwen in zijn toekomst. Als zijn hoofd eenmaal op orde is en hij een beetje klaar is met zijn verleden, dan zal het op alle fronten goed komen met hem.

In de meest recente editie van het tijdschrift J/M stond een interviewtje met Boris, die regelmatig op Koekie past. Boris heeft verstand van techniek en van bouwen en weet sowieso veel meer dan ik over de zaken die Koekie interesseren. Hij sprak ook zijn verbazing uit over hoe de hersens van kinderen in het algemeen en van Koekie in het bijzonder, werkten en wat dat voor vragen opleverde. Hij had Boris, uit het niets, gevraagd waarom er geen trams in de Bijlmer reden. En daar moest Boris even het antwoord op schuldig blijven.

Maar dat soort vragen is dus typisch Koekie, onze 9-jarige met het volle hoofd.

Reageer op artikel:
Koekie heeft een overvol hoofd
Sluiten