Koekie is het slachtoffer van kindermishandeling

redactie 21 jun 2018 Blogs

Vakantie is vakantie. Dat was mijn voornemen toen ik met mijn vrouw en Koekie, onze 12-jarige pleegzoon, vertrok naar Portugal. Maar in het vliegtuig veranderde ik toch van mening.

De schoolresultaten van Koekie waren zo benedenmaats dat ik het een opvoedkundige tekortkoming vond als we ook in deze vrije weken niet een dappere poging zouden doen om Koekie wat bij te brengen. Het moest een dubbel doel hebben, zo bedacht ik. Ten eerste hem echt wat leren op reken- en taalgebied. Ten tweede, en nog belangrijker, hem proberen duidelijk te maken dat leren geen straf is.

Zoals ik hier voor de vakantie schreef, hebben testen uitgewezen dat hij de hersens en het intellect heeft om probleemloos de havo te doorlopen. Als je naar de resultaten van zijn toetsen kijkt, lijkt vmbo al een enorme opgave te worden. Over het waarom proberen mijn vrouw en ik niet meer al te diep en al te vaak na te denken. Dat is namelijk een ouderwetse grammofoonplaat die blijft hangen. Het verhaal van de steeds wisselende gezinnen waarin hij heeft gewoond, het teveel aan scholen waar hij opgezeten heeft, het ontbreken van een fatsoenlijke basis en de eeuwige onzekerheid over zijn toekomst, waarin hij verkeert. Gewoon niet weten waar en bij wie hij over een maand of over een jaar zal wonen. Dat verhaal kennen we, het lot van een pleegzoon is een goed excuus om op school niet optimaal te functioneren, maar we kunnen er verder niks meer mee. Hij moet gaan presteren.

In het vliegtuig kreeg het leerplan vorm. Iedere ochtend tussen het ontbijt en de tocht naar het strand zouden we een dictee doen, iedere avond tussen het douchen en het diner zou hij 40 door mij vervaardigde sommen krijgen. Toen ik Koekie dit plan meedeelde, zei hij: ‘Dat is kindermishandeling!’
Nee, zei ik dan, kindermishandeling is dat we jou niet klaarstomen voor de middelbare school.
‘Frans, het is vakantie!’ zei hij nog wanhopig.
‘Dat is het zeker,’ zei ik.
‘Kindermishandeling,’ mompelde hij nog, maar hij had er vrede mee.

‘Meer woorden,’ zei hij op dag vijf. Hij leek duidelijk lol te hebben in het dictee, dat meestal uit 25 niet al te makkelijke woorden bestond. Maar wel woorden waar hij enthousiast van werd. Wiebelen, pistool, mitrailleur, marine, van die dingen die erg aan zijn interesses appelleerden. Soms ook wel eens korte zinnetjes met werkwoordvervoegingen. Ik word, hij wordt. Van die basiszaken, die hem bepaald niet bekend voorkwamen. ‘Oh, is dat met dt?’ vroeg hij dan pseudoverbaasd. Of: ‘Is penissen met twee s’en?’ En ik maar uitleggen.

Hij maakte in de dictees, hoewel hij het leuk vond om die te doen, veel meer fouten dan bij het rekenen, waar hij een hekel aan had, totdat we de regel instelden dat een foutloze rekentoets een ritje in een Ferrari in de speelhal opleverde. Nog twee of drie keer nam hij het woord ‘kindermishandeling’ in de mond, maar na drie weken privéonderwijs, had ik toch iets bereikt. Hij vond leren niet meer de zwaarst denkbare straf die hem opgelegd kon worden.

De eerste week na terugkomst in Nederland, ging ik weer aan het werk en deden we niet meer dagelijks twee toetsen. Na een paar dagen bedacht ik iets nieuws. Hij mocht kiezen: sommen of een partijtje schaak. Hij koos voor schaken. De eerste avond maakte ik gehakt van hem, de tweede avond speelden we remise, de derde avond deden we eerst een dictee (hij schreef remize, met een z) en daarna won hij van me. Hij was door het dolle heen. Twee dagen geleden kende hij de spelregels nog niet allemaal, nu won hij al van me.

Dat geeft vertrouwen. Hij neemt informatie moeilijk tot zich, is een veelgehoorde analyse over zijn leerproblemen. Nou, daar was met schaken geen sprake van. Dat ging razendsnel. Waarom zou dat ook in het nieuwe schooljaar niet kunnen? Hij zal voor het eerst les krijgen van een man. En meester Bert heeft de reputatie dat hij kinderen in een stroomversnelling kan brengen.
Ik begreep van Koekie dat meester Bert ook een liefhebber van schaken is.
Dat zijn van die momenten dat je het echt helemaal zeker weet: voor Koekie is vanaf nu the sky the limit.

Reageer op artikel:
Koekie is het slachtoffer van kindermishandeling
Sluiten