Koekie krijgt zijn rapport en wil huisarrest

redactie 21 jun 2018 Blogs

Op maandagmorgen kreeg mijn vrouw van juf Esther het schoolrapport mee van Koekie, onze 9-jarige pleegzoon die in groep 5 zit. Haar verwachtingen waren niet hoog. Desondanks viel het tegen. ˜Bijna allemaal onvoldoendes, meldde ze me aan de telefoon.

Om half zes haalde ik Koekie op van de naschoolse opvang. ˜We gaan zo meteen thuis je rapport bespreken, zei ik tegen hem. ˜Hoe denk je dat het is?

˜Niet goed, zei hij.

Thuis gingen Koekie en ik samen aan tafel zitten en begon ik voor te lezen.

˜We beginnen met gedrag, zei ik. ˜Omgang leerling-leerkracht: Ik heb je leren kennen als grappig, aardig, lief, maar ook boos en soms heel boos en agressief. De pagina sloot af met de volgende opmerking: ˜Doordat je te weinig werkt zijn er geen of weinig resultaten bekend. Hierdoor kon ik ze niet invullen.

Er bleef echter genoeg over dat juf Esther wel had kunnen invullen.

De afdeling werkhouding startte met vijf onvoldoendes, voor aandacht/concentratie, omgaan met regels, zelfstandigheid, taakgerichtheid en tempo. Ook dit hoofdstuk sloot af met een opmerking: ˜Je werkt bijna niet in de groep, doordat je je niet kunt concentreren, je hoofd zit vol.

De pagina Nederlandse taal bevatte een voldoende: voor spreken. ˜Natuurlijk heb je daar een voldoende voor zei ik tegen Koekie die, terwijl ik las, in stilte luisterde en ondertussen het tafelblad bestudeerde. Achter AVI stond 4 en dat had ik wat hoger ingeschat. Een van onze gezamenlijke activiteiten is het hardop lezen van koppen in Het Parool en de lange en moeilijke woorden komen er altijd moeiteloos uit bij hem; dat hij waar opa staat soms in leest en van wel eens vervangt door met is slordigheid omdat hij alleen zijn best doet op niet-simpele woorden.

Op de vierde pagina, schrijven en rekenen, stonden wat meer voldoendes. Mijn vrouw had schromelijk overdreven toen ze aan de telefoon zei dat ze nauwelijks voldoendes had kunnen vinden. Op de vijfde pagina, het hoofdstuk Wereldorientatie, mocht ik hem zelfs een ruim voldoende voorlezen. Dat begreep ik wel, want hij is een zeer geinteresseerde journaalkijker.

Pagina zes was een feest. Voor alle muziekonderdelen had hij een voldoende. Tekenen leverde twee keer goed (inzet en creativiteit) op en een keer een u (voor vaardigheid). Ik dacht dat het voor uitmuntend stond (later bleek dat uitstekend te zijn). Ook bij handvaardigheid had hij een ˜u voor vaardigheid. Terwijl Koekie tot nu toe stil aan tafel gezeten had, stak hij nu beide armen in de lucht, als een voetballer die in de laatste minuut het winnende doelpunt had gemaakt.

Die twee u's gaven hem de mogelijkheid de dagen erna tegen iedereen die ernaar vroeg te zeggen dat hij een uitmuntend rapport had.

˜Ok' Koekie, zeiden mijn vrouw en ik na het voorlezen. ˜Wat doen we nu?

Omdat we gewend zijn dat hij geen antwoord geeft, suggereerden we in ieder geval dat hij met ingang van de volgende dag echt zou gaan werken op school. ˜Kijk Koekie, fouten maken is niet erg. Daar leer je van. Je werk niet maken, weglopen, dat is wel erg. En excuses zijn er vanaf nu niet meer. Je bent een pleegkind, je hoofd zit vol, je kunt je niet concentreren. Kan allemaal zo zijn. Maar je bent nu al meer dan anderhalf jaar bij ons en je blijft bij ons. Dus het is over en uit met de smoezen. Werken! En het volgende rapport wordt een stuk beter.

˜Ja Céline, ja Frans, zei hij.

˜En zo niet? vroegen wij. ˜Dan moet er toch een straf tegenover staan, vind je niet? Heb je zelf een voorstel?

˜Ja, zei hij. ˜Huisarrest! We moesten lachen. Klonk een beetje als een kind dat zes avonden per week ging dansen in de Jimmy Woo.

˜Nou, dat lijkt ons geen goed idee, zeiden wij. ˜Het lijkt ons beter dat jij dan in de grote vakantie naar zomerschool gaat en wij met zijn tweeen naar Amerika.

Dat vond hij acceptabel. Er mocht eigenlijk best nog een stok achter de deur gezet worden, leek hij te bedoelen. ˜En geen tv meer kijken, zei ik.

˜Ja, is goed, zei hij.

˜Maar waar het echt om gaat Koekie, zei mijn vrouw, ˜is dat je gaat werken. Geen excuses meer. Werken! En daar begin je morgen mee. Beloofd?

˜Ja,zei hij. ˜Dat beloof ik.

Ik kon me nu gaan voorbereiden op het rapportgesprek met juf Esther. Het verslag daarvan bewaar ik voor volgende keer. Dan weten we ook wat er van de goede bedoelingen en beloftes van Koekie terechtkomt en wat de plannen van school met hem zijn.

Reageer op artikel:
Koekie krijgt zijn rapport en wil huisarrest
Sluiten