Koekie verandert zijn gedrag

redactie 21 jun 2018 Blogs

Dagelijks lazen we het schriftje dat Koekie mee naar huis nam en waar zijn juf Esther kort in had geschreven hoe hij het deze schooldag gedaan had. Het was merendeels goed nieuws en op vrijdag moest Koekie ˜ja' antwoorden op de vraag van mijn vrouw: ˜Was dit de week dat je het meeste hebt geleerd?'

Ik had vorige keer beloofd dat ik nu, koste wat kost, een vrolijk stukje zou schrijven over onze 9-jarige pleegzoon. En zo zal het zijn. Maar toch nog eerst even wat anders.

De dansles op zaterdag had hij, zo begreep ik van zijn collega-dansers, gesaboteerd. Een paar keer naar de wc geweest (ook zo'n fijne tactiek van hem, plassen als-ie ergens geen zin in heeft), niet geluisterd naar de juf.

Toen ik met hem thuiskwam, gaf mijn vrouw hem een paar papiertjes. Ze had wat dingen opgeschreven, waarop hij schriftelijk commentaar moest geven. Misschien ging schrijven over zijn gevoelens wel makkelijker dan erover praten, had ze bedacht. Dit was het resultaat.

Bang voor: ˜Dat ik weg ga van school.

Honkbal: ˜Ik wil erop blijven.

Dans: ˜Daar twijvel ik over.

Frans: ˜Dat ik niet weg ga bij Frans.

Celine: ˜Dat ik niet weg ga bij Celine.

School: ˜Goed werken.

Op maandag had hij op school een asbak gekleid voor mij. Een ronde tweedelige. Met een deksel. ˜Nou vind ik het goed dat je blijft roken, zei hij toen ik hem ophaalde en hij zijn lunchtrommel opende om de asbak te laten zien. ˜Je maakt me in elk opzicht erg blij hiermee, zei ik.

Eenmaal thuis vroeg hij steeds wanneer ik nou eindelijk eens ging roken. ˜Nu, zei ik eindelijk. Hij liep met mij en de asbak mee naar het balkon en gaf me instructies. ˜Je kunt nu wel je as afkloppen, zei hij na een trekje. En: ˜Nu kun je hem wel uitmaken. En dan moet je de deksel erop doen.

˜Neem hem mee naar binnen, want hij kan niet tegen regen, zei hij.

˜Volgens mij wel, zei ik.

Koekie bleek gelijk te hebben. De klei was niet gebakken en sneuvelde grotendeels tijdens de eerste regenbui. Tot mijn grote verrassing werd hij niet boos, kreeg hij geen driftaanval. ˜Sorry Koekie,’ zei ik. ˜Maak je een nieuwe voor me? ˜Ja, dat doe ik, zei hij.

Het is tekenend voor zijn nieuwe houding. Hij is rustiger, luistert beter.

Waarom, dat weten we niet. Wat we wel weten is dat hij bange voorgevoelens heeft. Niet alleen over school, dat hij daar misschien niet te handhaven is. Maar ook over zijn verblijf bij ons. Hij droomt dat hij niet meer bij ons woont en dat is een ondraaglijk idee voor hem. ˜Ik wil bij jullie blijven, zegt hij iedere avond voor het slapen gaan. ˜Je blijft ook bij ons, zeggen wij dan steeds in alle toonaarden. Maar soms denk ik – als hij zich meer dan een dag goed gedraagt -, dat het ingegeven is door angst. Hopelijk niet.

Ik had een vrolijk verhaal beloofd, maar dat we vorige week verblijd werden met ons droomnieuws, had ik niet kunnen weten. Koekie's moeder, die zo slecht bereikbaar was voor Jeugdzorg, heeft namelijk toestemming gegeven voor therapie, voor bezoeken aan de psycholoog. De eerste onderzoeksdata zijn inmiddels ingepland.

Sinterklaas en kerstmis vallen vroeg voor ons, dit jaar.

Reageer op artikel:
Koekie verandert zijn gedrag
Sluiten