Koekie zegt: ‘Neem allemaal een pleegkind!’

redactie 21 jun 2018 Blogs

Afgelopen week hadden we veel contact met Mohammed van Bureau Jeugdzorg. Dat was vanwege wat onverwachte ontwikkelingen in het leven van de moeder van Koekie, onze 9-jarige pleegzoon.

Mohammed is een gedreven man, die zijn werk met hart en ziel doet en die als een leeuw vecht voor de kinderen die onder zijn hoede vallen. Hij lijkt helemaal niet op de cliché hulpverlener, de gevoelige en begripvolle verkoper van softe praatjes waar mijn maag zich altijd van omkeert en waar je geen donder mee opschiet. Hij is pragmatisch, zegt waar het op staat, kan woedend worden als dat nodig is en zijn ogen zijn in staat vuur te spugen.

Zonder in details te treden, vertelt hij hartverscheurende verhalen uit zijn praktijk. Nu kwam Mohammed weer net terug uit België, waar hij een kind in nood had moeten onderbrengen. ‘Er is een enorm tekort aan pleeggezinnen hier,’ zei hij. Soms moet hij zelfs uitwijken naar Frankrijk om tijdelijk een kind te plaatsen.

‘Koekie, ik moet je even een vraag stellen. Mag dat?’

‘Ja,’ zei onze pleegzoon en keek even op van het belangrijke werk dat hij aan het doen was (spelen met de gameboy).

‘Wat vind jij, moeten alle mensen met een groot huis een pleegkind nemen?’

‘Ja,’ zei hij zonder aarzelen.

‘Waarom?’ vroeg ik.

‘Omdat het moet,’ zei hij.

Het is wel eens de angst die ik heb bij het schrijven van deze stukjes. Het is nu eenmaal makkelijker om verhalen te vertellen over dingen die misgaan, over incidenten. Want goed nieuws verhalen zijn saai. Natuurlijk worden wij met enige regelmaat overvallen door twijfels en soms zelfs wanhoop. Maar aan het einde van de dag zijn we altijd blij dat we Koekie hebben. Niet alleen omdat wij denken dat het goed voor hem is dat hij bij ons woont, maar ook omdat wij ongelooflijk veel plezier aan hem beleven. En (nu besef ik dat ik uit de bocht dreig te vliegen) het vervult ons ook met een gevoel van trots dat we iemand aan het helpen zijn. Of in ieder geval: we geven iemand die nauwelijks een toekomst had een kans op een ander leven. Het klinkt verheven, maar zo is het nu eenmaal. Ik vind oprecht het zorgen voor Koekie vele malen belangrijker dan mijn werk als hoofdredacteur.

En als Mohammed dan een verhaal vertelt over een kind dat half dood geslagen is en waarvoor hij een plek moet vinden en hij meldt ook dat hij die soms niet kan vinden, dan vind ik dat iedereen die de mogelijkheid heeft een kind op te nemen, dat serieus zou moeten overwegen. Bij die mensen zou ik graag Mohammed langs sturen. Dan is de beslissing snel genomen.

Laatst zei ik tegen mijn vrouw dat we best een van onze twee inkomens kunnen missen. Dus als zij morgen tegen mij zegt dat ze stopt met werken en dat zij zich, naast het zorgen voor Koekie, gaat werpen op crisisopvang en dat we permanent ruimte gaan maken voor de tijdelijke opvang van nog twee extra kinderen, dan zeg ik van harte ja.

Reageer op artikel:
Koekie zegt: ‘Neem allemaal een pleegkind!’
Sluiten