‘Mijn kind gaat echt niet roken’

redactie 22 jun 2018 Blogs

Ik hoor het mijzelf nog tegen mijn man zeggen: ‘Wat heerlijk dat Sam op zo’n keurige middelbare school zit. Hoeven we ons tenminste geen zorgen te maken over stiekem gedoe met drinken, roken en blowen.’

Eerder die dag had ik een gesprek met een vriendin. Haar dochter is net als Sam dit jaar begonnen op ‘de middelbare’, maar dan op een andere school. Eentje waar een beetje brugklasser binnen no time een eerste trekje of slokje neemt van iets wat niet geschikt is voor onontwikkelde puberhersentjes. Ik had tijdens het gesprek met mijn oren zitten klapperen; kinderen van 12, 13 jaar die roken en drinken! Dat zouden onze Sam en zijn keurige Amsterdam-Zuid vriendjes nóóit doen op deze leeftijd.

Ik hoor je denken: lekker naïef! En inderdaad. Nog geen 24 uur later kon ik mijzelf wel voor mijn kop slaan.

Sam en ik zitten samen op de bank tv te kijken. Zoals altijd kakelt hij vrolijk door het programma heen. Over die stomme leraar die de pik op hem heeft, over het hangen voor school en het kopen van lekkers bij de supermarkt op de hoek.
Plotseling valt hij stil.
Hij twijfelt zichtbaar of hij mij dat ene ook zal vertellen. ‘Mam,’ gaat hij verder. ‘Wat ik je nu ga vertellen, moet je dus echt niet verder vertellen. Vooral niet aan andere ouders. Oké?’

Keek ik net nog met een half oog televisie, nu heeft hij mijn volle aandacht. Wat gaat er in godsnaam komen?!
‘Floris en Gijs roken af en toe stiekem. Toch niet normaal! Ze zijn pas 13. Eerst alleen shisha,’ ratelt hij verder, ‘maar nu echte sigaretten. Ik heb ook een keer een trekje van een shisha genomen. Vies! Hoe goor zal een sigaret dan wel niet zijn. En ze blowen trouwens af en toe ook met jongens uit de tweede.’

Ik ben met stomheid geslagen. Gelukkig neem ik in een milliseconde het wijze besluit om níet uit te spreken wat er wel direct door mijn hoofd gaat: ‘Wat?! Zijn ze nou helemaal gek geworden! En jij ook. Een trekje van een shisha? Zo begint het. Wat dom!’

In plaats daarvan reageer ik quasi rustig. ‘Goh, dat is behoorlijk dom van Gijs en Floris.’ Zichtbaar opgelucht vervolgt mijn zoon zijn verhaal. Tot in detail vertelt hij waar zijn vriendjes dat doen, hoe ze eraan komen en beantwoordt hij mijn vragen.

Tussen neus en lippen door vertel ik hem hoe ongelooflijk slecht roken is en hoe dom het is om zo jong al te beginnen. ‘Als ze nu al zo bezig zijn in de brugklas, hoe staat het er dan over twee jaar voor,’ vraag ik mij hardop af. Mijn zoon lijkt het helemaal met mij eens te zijn. Al bespeur ik ook nieuwsgierigheid naar al die verboden middelen.

Dan besluit ik van onderwerp te veranderen om het niet te zwaar te maken.
En om van de schrik te bekomen.
‘Echt niet tegen hun ouders zeggen, hoor,’ zegt Sam nogmaals.
Dat beloof ik hem opnieuw.

En ik beloof mijzelf niet meer zo naïef te zijn. Want nu gaat het om Gijs en Floris, en om de dochter van mijn vriendin, maar het zal mij niet meer verbazen als er straks een andere moeder op de bank zit te luisteren naar een verhaal over mijn Sam, dat eindigt met: ‘Niet tegen zijn moeder zeggen, hoor!’

Reageer op artikel:
‘Mijn kind gaat echt niet roken’
Sluiten