Opvoeden in New York: De angst regeert

redactie 22 jun 2018 Blogs

Hier in Amerika moesten mijn jongens voor het eerst een helm op tijdens het fietsen. Ook mochten ze niet buiten spelen bij de minste of geringste neerslag. En een trampoline in de tuin zonder veiligheidsnet was ‘not done’. Die betutteling waren we niet gewend als Nederlanders.

Pindakaas of Nutella op de boterham naar school is uit den boze en er is een aparte ‘pindavrije’ sectie in de lunchkamer van iedere school. Bovendien zijn er om de haverklap ‘lock down’ drills. Op zich natuurlijk ‘better being safe than sorry’ als er iemand met een wapen aan de deur staat te rammelen.

Maar bij zo’n drill gaan alle deuren en ramen op slot, moeten alle kinderen in het klaslokaal tegen de achterste muur gaan zitten en mag er niemand meer in of uit. Mocht je toevallig op de wc zitten, dan moet je daar blijven tot een politieagent je komt bevrijden en muisstil zijn. En of dat nu goed is voor de menselijke psyche?

Een brandoefening met bijbehorende sirenes is hier ook heel gewoon. En scholen worden ook regelmatig geëvacueerd doordat er een ‘dreigende’ leus over een bommelding in de plee is geschreven, er coyotes zijn gespot op het schoolplein of er voor de school een ‘verdacht' iemand is gesignaleerd.

En dan de ‘Waivers’. Voor ieder spel, iedere sport of activiteit waar er wellicht iets mis kan gaan, moet ik tekenen dat ik als ouder en verzorger van mijn jongens de volle verantwoordelijkheid neem. Zelfs als ze van de ene school naar de andere lopen onder begeleiding, moet ik daar mijn toestemming voor geven.

Dan de weerberichten. Ik geef toe dat het hier extreem kan zijn, de Polar vortex van vorig jaar, de Siberian express van deze winter en we hebben toch ook al een aantal orkanen meegemaakt. Maar bij een paar centimeter sneeuw gaat de boel hier op slot en hebben de kinderen wederom vrij. Alles onder het mom van de veiligheid. Maar misschien toch wel met name de aansprakelijkheid.

Als gevolg van al die bangmakerij en voorzichtigheid, zijn kinderen hier veel minder vrij dan in Nederland. En misschien ook wel wat angstiger. Zo waren we afgelopen zomer in Nederland en stuurde ik ze op de fiets alvast naar het strand. Zonder helm en zonder mij.
‘Echt?’ vroegen ze me onzeker.
‘Tuurlijk,’ was mijn antwoord.

Ze waren zo gelukkig met hun hervonden vrijheid dat ze nu hier in Amerika gewoon op de fiets naar school en naar vrienden gaan. En dat wordt lang niet altijd ‘normaal’ gevonden. Dat maakt je als ouders natuurlijk niet altijd even zeker van je zaak.
Toch hebben we ook nog geen net om de trampoline en mogen vriendjes hier gewoon kajakken zonder dat hun ouders een Waiver moeten tekenen.
Zo’n gedoe.

Reageer op artikel:
Opvoeden in New York: De angst regeert
Sluiten