Met vader op vakantie

Beantwoord door:

vraag

Ik ben nu een jaar gescheiden en volgende week gaan mijn twee meiden (van 3 en 6 jaar) op vakantie met hun vader. Ik zie er als een berg tegen op om ze drie weken te moeten missen en te moeten loslaten. 

Mijn jongste dochter heeft door de scheiding driekwart jaar ontlastingsproblemen gehad (hield haar ontlasting op) en kreeg in totaal acht darmklysma's in het ziekenhuis. Sinds maart gaat het gelukkig goed. Ik ben alleen bang dat zij weer die problemen krijgt, doordat ze mij drie weken niet zal zien. Ik heb voor beide kinderen een zogenaamd aftelboekje gemaakt voor tijdens de vakantie met hun vader, zodat ze een beetje overzicht hebben wanneer ze weer naar mij teruggaan, met voorin een pasfotootje van mij. Elke dag mogen ze een hartje of bloemetje inkleuren dat ik voor ze getekend heb en op die manier tellen ze dan af.

Wat kan ik nog meer meegeven voor de momenten dat ze me misschien zullen missen? En heb je voor mij persoonlijk tips om deze tijd zo goed mogelijk door te komen zonder eraan onderdoor te gaan? Ik mag ze in de vakantie wel een keer zien gelukkig, maar is dat voor de kinderen niet te verwarrend of te moeilijk, omdat ik na een dag weer vertrek?

antwoord

Heel begrijpelijk dat het voor jou heel moeilijk is als je dochters voor het eerst na de scheiding drie weken bij hun vader zijn. Ik zou er ook niet aan moeten denken. Natuurlijk hoort het erbij in de nieuwe situatie, maar dat maakt het nog niet makkelijk.
Vergeet echter niet dat je sterker bent dan je denkt. Je hebt al zoveel in je eentje gered: het hele scheidingsproces, alleen verdergaan met de meiden en alles daaromheen. Het gaat je zeker lukken. Al voelt dat nu misschien niet zo. 

Laat ik beginnen met een aantal ‘overlevings’-tips voor jou:

  • Zorg dat je op voorhand leuke dingen plant. Zeker in de eerste week is het niet handig om veel alleen te zijn. Ga lekker op stap met vriendinnen, ga sporten, ergens logeren of ook een paar daagjes weg. Door vooraf dingen af te spreken zien de drie weken er niet zo lang en leeg uit. Afleiding straks is de beste remedie. 
  • Maak een lijstje van dingen waar je nu met de kinderen niet aan toe komt. Leuke, maar ook nuttige zaken. Stappen, lekker uitslapen, uren winkelen, lezen in de tuin… Maar ook de zolder opruimen, fotoboeken maken, grote opruim/schoonmaak en administratie bijwerken. Als ze dan toch weg zijn, kun je maar beter die tijd goed gebruiken. Bovendien ben je dan lekker bezig en voelt het achteraf heel goed als die klussen die altijd blijven liggen, gedaan zijn.
  • Schilder de kamers van de meiden of je eigen kamer. Een leuke verassing voor als ze terug komen…
  • Probeer je rotgevoelens te beperken. Natuurlijk mogen die momenten er (nu en straks) zijn, maar erin blijven hangen helpt je niet. Per dag even een verdrietig moment is prima, aan de telefoon met een vriendin of lekker huilend door het huis, maar dan is het klaar en maak je er weer wat van. Bedenk wat je helpt om het rotgevoel los te laten. Even iemand bellen of naar een vrolijke film kijken? De deur uit en op pad, of keiharde vrolijke muziek luisteren? 
  • Spreek met iemand bij wie dat goed voelt, af dat die je straks steunt en aanpakt als dat nodig is. Je beste vriendin of je moeder. Kies iemand bij wie jij je prettig voelt. Die je kan bellen om even bij uit te huilen, maar met wie je ook op voorhand afspreekt dat ze je aanpakt als je moet stoppen. Of naar wie je toe kunt als je erdoorheen zit. 

Naar de meiden toe:

  • Begin er nu niet te veel over. Hebben zij het moeilijk of vooral jij? En projecteer je dat op hen? Breng hoe dan ook juist over dat jullie elkaar zeker zullen missen, maar dat ze het heel leuk krijgen en dat de tijd dan voorbij vliegt. Als jij het zwaar en groot maakt, gaat dat zo op hen over. Vertel ze ook dat jijzelf leuke weken gaat krijgen, dat ze zich daar echt geen zorgen over hoeven maken. Kinderen vinden het vaak moeilijk als ze het gevoel hebben - of weten - dat mama het er heel moeilijk mee heeft. Door te laten weten wat je allemaal van plan bent en over te brengen dat je ze wel mist maar dat je niet zielig of alleen bent, helpt dat ze vaak. 
  • Bouw niet te veel ‘anti-mis’-dingen in. Dan kun je het ook groter maken dan het is. Een paar is genoeg.
  • Een paar ‘anti-mis’-dingen is natuurlijk goed: de aftelkalender met foto is heel leuk! Je kunt ook een koffertje maken voor allebei waarin voor om de paar dagen een (positief!) briefje van jou zit of een klein cadeautje. Op de kalender kun je dan aangeven wanneer welk genummerd pakje of envelop open mag. Zij kunnen ook samen voor jou zo’n koffertje met briefjes en knutsels maken.
  • Elkaar tussentijds zien is op zich prima, maar of dat juist helpt of dat daardoor het gemis alleen maar toeneemt, is een kwestie van uitproberen. Hou het hoe dan ook luchtig op die dag en laat weten dat het goed met je gaat. Vraag de meiden vooral naar de leuke dingen van de vakantie. Hetzelfde geldt voor telefoneren. Voor het ene kind (en volwassene) is bellen heel fijn, een ander raakt er juist door van slag. Merk je dat dat laatste het geval is, dan kun je het beter niet doen. Ik zou het altijd van de kinderen zelf laten afhangen. Geen vaste afspraak op voorhand, maar zij mogen kijken wat ze willen. Blijft een kind hangen in steeds bellen, maak er dan een afspraak over. 

Bij heimwee in het algemeen geldt dat afleiding en fysieke inspanning het beste werkt. Onthoud maar dat als je eenmaal gewend bent, je de komende jaren vast ook uitkijkt naar die kinderloze weken. 

Na de zomer moeten jullie gewoon evalueren of dit voor een ieder fijn was of dat bijvoorbeeld opknippen in twee keer anderhalve week beter werkt. Hopelijk komen jullie daar samen goed uit. 

Ik wens je sterkte en drie heel leuke weken!


Tischa Neve, kinderpsycholoog en J/M opvoedcoach

Tischa Neve is kinderpsycholoog, speltherapeute en J/M's opvoedcoach. Ze woont samen met Koen. Samen hebben ze een zoon, Dim (6), een pleegdochter (20) en doen ze aan crisisopvang voor pleegzorg.

Meer artikelen van deze deskundige | Bezoek website


Gerelateerde artikelen

Tips van de redactie