Puber bepaalt

antwoord

In je eentje vier kinderen opvoeden van wie één muitende puber valt niet mee. Allereerst hoop ik dat je voldoende mensen om je heen hebt om af en toe je verhaal te doen en samen na te denken over hoe je bepaalde situaties waar je steeds tegenaan loopt met je kind(eren) kunt aanpakken. 
Misschien doe je dat al, maar je kunt bijvoorbeeld ook op het JM-forum praten met andere ouders die met dezelfde zorgen en vragen rondlopen. Af en toe even lekker je hart luchten of de mening van een ander horen kan heel erg helpen in dit soort tijden. Ik zeg dit ook omdat een pittige puber – al doe jij nog zo je best – niet van de een op de andere dag zal veranderen in een makkelijk kind. Je hebt dus oplaadmomenten voor jezelf nodig in de vorm van een luisterend oor en tijd voor jezelf om energie op te laden.

Je klinkt heel resoluut in je opmerking ‘hij wil zijn eigen regels bepalen, maar zo werkt het niet’. Ben je in de praktijk naar hem toe ook zo duidelijk en consequent? Dat is namelijk het allerbelangrijkste. Zodra een kind (en vooral een puber) weet dat jij de regels wel bepaalt maar dat daar ook wel onderuit te komen is – zonder al te veel gevolgen (hooguit een boze teleurgestelde moeder) – zal hij het blijven doen. Dat opzoeken van die grenzen en lak hebben aan de mening van je ouders hoort inderdaad bij pubers, maar wij zijn ouders om daar een acceptabele vorm aan te geven. 

Een paar tips:

  • Bespreek met hem – op een rustig en ontspannen moment – dat het zo niet meer kan en jij het zo niet meer wil. Dit gaat dus veranderen. De huisregels worden vanaf nu duidelijk afgesproken en duidelijk nageleefd. Zo niet dan volgen er consequenties. Jij stelt zo heel duidelijk de grenzen en neemt de leiding. Je zoon moet weten dat jij bepaalt omdat jij de ouder bent die beslist in huis. 
  • Nu je heel duidelijk aangegeven hebt hoe het in de toekomst zal zijn, kun je je zoon laten meedenken over de invulling. Dat geeft commitment en daarmee geef je hem ook wat te zeggen en te vertellen, iets wat een puber graag wil. Jullie kunnen samen de huisregels bepalen (en die van nu eventueel bijstellen) én je laat hem zelf nadenken over de consequenties als hij zich er niet aan houdt. Daarnaast kun je afspreken dat als hij de komende weken laat zien dat hij zich eraan houdt, hij privileges kan verdienen. Zo hou je het niet alleen in de sfeer van sancties, maar je houdt het ook positief. 
  • Noteer de afspraken (en consequenties). Zo is er geen discussie meer over. Zorg ook dat die er niet meer komt en wees consequent in het naleven van de consequenties, zowel positief als negatief. Vergeet vooral niet de leuke momenten te koesteren. En de momenten waarop hij wel meewerkt en zich houdt aan afspraken te prijzen en te vertellen hoe fijn je dat vindt. 

Het is niet alleen voor jou, maar ook voor de andere kinderen van belang dat de huidige situatie niet nog langer voortduurt. Dat is niet vol te houden. Lukt het je niet om samen een betere weg in te slaan dan zou ik (bijvoorbeeld via de huisarts) hulp zoeken om samen met iemand te kijken welke handvatten echt bij jouw situatie passen en voor verbetering kunnen zorgen. Op deze plek kan ik natuurlijk alleen maar in algemene zin iets meegeven. Hopelijk helpt dat je al op weg!

Reageer op artikel:
Puber bepaalt
Sluiten