Ruzie met zoon

redactie 21 jun 2018 Agressief

antwoord

Ik vind niets is zo heftig aan kinderen opvoeden als de gevoelens die ze bij mij als ouder losmaken. Positief (gevoel van ontzettend veel van ze houden) maar vooral negatief (bijvoorbeeld heel boos op ze worden of echt geïrriteerd zijn). En wanneer dit in het negatieve is, dan kunnen zeker pubers je soms tot wanhoop drijven. Of tot reacties uitlokken die je helemaal niet wilt of die het geheel alleen maar erger maken. Dit laatste lijkt hier te zijn gebeurd. 

Je allereerste reactie, toen je ontdekte dat hij meer mensen had uitgenodigd, is denk ik cruciaal geweest voor het verdere verloop. 
Ik kan me voorstellen dat je daarvan baalde en dit hem ook duidelijk gezegd hebt. Als een puber zich in het nauw gedreven voelt (‘ik weet dat het niet goed was’ of ‘o jee, ik heb een probleem’) gaat-ie vaak overschreeuwen en juist buitensporig de strijd aan. 

Wat kan helpen om dit te voorkomen:

  1. Probeer rustig en open het gesprek aan te gaan.
    Als je al direct op je achterste benen staat en boos en geïrriteerd overkomt, is de kans veel groter dat je puber ook direct groot reageert. Doorgaans leidt dit niet tot een constructief gesprek.
  2. Beschrijf de situatie en vraag na.
    Voordat je gaat preken, boos wordt, in gaat vullen of gaat oordelen, is het handig om gewoon de feiten voor te leggen en te vragen of die kloppen: ‘Je hebt zonder overleg nog 18 mensen uitgenodigd voor je verjaardag. Klopt dat?’
  3. Vraag naar de reden. 
    ‘Hoe komt het dat je dat gedaan hebt en wat maakte dat je het zonder overleg deed?’ Soms zit er een plausibele verklaring achter gedrag van een kind. Bovendien, als jij hier met interesse en rustig naar vraagt is de kans groter dat je puber zelf aangeeft wat erachter zat of zelfs al begrijpt – en ook toegeeft – dat het niet handig was of dat hij fout zat.
  4. Geef in een ‘ik-boodschap’ je gevoel weer.
    Door vanuit een ‘ik-boodschap’ te praten in plaats van dingen als feit te presenteren krijg je meer medewerking en minder verzet van anderen. Het maakt gesprekken beter en oplossingen dichterbij.
    Dus in plaats van ‘dat kun je niet doen, dat is belachelijk’ zeg je bijvoorbeeld: ‘Ik vind het niet leuk dat je zonder overleg meer mensen uitnodigt. Ik had graag gehad dat je het even besproken had. Achttien mensen erbij heeft nogal wat consequenties. Snap je dat?’
  5. Zoek samen naar een oplossing en spreek iets af voor een volgende keer.
    Het is nu eenmaal gebeurd, dus maak tijd om te kijken hoe jullie het voor deze keer gaan doen/oplossen. En maak verder een duidelijke afspraak voor de toekomst.
    ‘Je hebt de mensen nu uitgenodigd dus die kunnen we niet meer afzeggen. We laten het dus zo. We spreken af dat er nu geen mensen meer worden uitgenodigd en een volgende keer alles in overleg gaat.’ 
    Of vraag je zoon hoe hij dit denkt te gaan oplossen. Wat kan hij doen aan deze niet zo handige actie?
  6. Over en uit.
    Probeer hierna niet meer te blijven hangen in het geheel. Sluit het af en laat het los. 
Reageer op artikel:
Ruzie met zoon
Sluiten