Schoolbeoordeling: zonnetjes en maantjes

Beantwoord door:

vraag

Bij onze zoon (7 jaar) hebben ze in groep 3 een systeem waarbij de kinderen die wat extra uitdaging nodig hebben als zonnetjes bestempeld worden. Nu zitten er zijn klas 6 zonnetjes op 23 leerlingen. Onze zoon is blijkbaar een maantje, maar zit wel met 3 zonnetjes in een groepje.
Vorige week had hij regelmatig nachtmerries; huilen en dan niet kunnen vertellen waarom. Afgelopen weekend kwam het hoge woord eruit: hij is geen zonnetje... Ik heb het aangekaart bij de juf, maar zij vindt dat hij er maar mee moet leren omgaan. Kun je zoiets verwachten van een mannetje van 7?

antwoord

De meeste basisscholen hanteren in groep 3 de methode Veilig Leren Lezen van Uitgeverij Zwijsen. Deze methode komt heel goed tegemoet aan de verschillen tussen leerlingen in groep 3: het ene kind leest immers al een boekje, terwijl het andere start met het leren van de letters met hun klanken. Deze verschillen in leesniveau vragen een verschillende manier van werken en daarom gebruikt de methode vier verschillende aanpakken: maan, ster, raket, zon.

De vier verschillende aanpakken kunnen als volgt worden omschreven:
Maan: De kinderen met deze aanpak volgen de methode volgens de gebruikelijke manier. Deze groep is vaak het grootste!
Ster: De kinderen met deze aanpak hebben iets extra’s nodig om tot voldoende prestaties te komen.
Raket: De kinderen met deze aanpak hebben naast de gebruikelijke materialen extra uitdaging nodig omdat ze op eigen kracht de leesontwikkeling kunnen versnellen.
Zon: De kinderen met deze aanpak kunnen al lezen. Ze hebben een zelfstandige werkhouding en een goede concentratie waardoor ze in staat zijn om op eigen kracht, zelfontdekkend te leren.

Alle materialen zijn gecodeerd met een pictogram zodat leerlingen zelf kunnen zien welk boek, schrift of werkblad ze moeten pakken. Deze pictogrammen mogen echter geen aanduidingen voor de leerlingen worden! 

De methodemakers benadrukken dit ook in hun literatuur. In de praktijk gebeurt het helaas nogal eens dat kinderen of leerkrachten praten over ‘zonnetjes’ of ‘maantjes’ wanneer ze het over leerlingen hebben. De methodemakers hadden daarom beter meer neutrale pictogrammen kunnen gebruiken.

Kinderen weten van elkaar al heel snel wie de vlotte lezers zijn en wie moeite hebben met lezen. De taak van de leerkracht is niet om deze verschillen te verbergen, maar om kinderen te leren hiermee om te gaan en elkaar te respecteren. Dat is in groep 3 een hele klus, omdat in deze groep die verschillen voor het eerst zo duidelijk worden. Een goede leerkracht zal daarom veel tijd besteden aan de sfeer in de klas en een goede omgang met elkaar.

Ik denk dat de leerkracht van je zoon gelijk heeft, als ze zegt dat hij moet leren omgaan met verschillen. De een is beter in lezen, de ander in rekenen, gym of schilderen. Dat iedereen zijn sterke en minder sterke kanten heeft, kan een kind van 7 jaar zeker leren. 

Dit alles neemt niet weg dat het de taak van de leerkracht is om hier aandacht aan te besteden en de kinderen deze sociale vaardigheid bij te brengen. 

Wanneer de leerkracht het signaal krijgt dat een kind uit haar klas daar erg veel moeite mee heeft, mag je verwachten dat ze hier iets aan probeert te doen. Regelmatig de samenstelling van groepjes veranderen, kan ervoor zorgen dat kinderen elkaar goed leren kennen.
Ook als ouder is het belangrijk om met je kind te praten over deze verschillen, zodat een kind weet waar het goed in is en waaraan het nog extra zijn best kan doen. Kinderen ontwikkelen zo een reëel zelfbeeld.


Nathalie van Thiel, leerkracht en J/M schoolcoach

Schoolcoach Nathalie van Thiel is leerkracht in het basisonderwijs en moeder van vier kinderen. Ze beantwoordt vragen op de site over alles wat met onderwijs en school te maken heeft.

Meer artikelen van deze deskundige


Gerelateerde artikelen

Tips van de redactie