Stop met opvoeden, denk het om!

redactie 19 jun 2018 Opvoedstijlen

Wat betekent dat: omdenken? En hoe pas je dit toe in de opvoeding? Berthold Gunster – grondlegger van het omdenken – legt het uit. Met praktische tips!

Het opvoeden van kinderen is prachtig, maar soms ook moeilijk en zwaar. De opdracht van ouders in deze tijd lijkt steeds complexer te worden: kinderen moeten communicatief, slim, sportief, gezond zijn en liefst ook nog ergens bijzonder in zijn. Ouders moeten tijd voor hun kinderen hebben, met ze naar clubs gaan, naar muziekles, helpen met schoolwerk, zorgen dat de kinderen er netjes bijlopen, een leuke succesvolle baan hebben, naar yoga en de sportschool gaan, zorgen voor de eigen ouders, en goeie relatie met hun partner hebben én gelukkig zijn. Ga er maar aan staan…

Door alle uitgesproken en onuitgesproken verwachtingen zullen er op den duur vrijwel altijd problemen ontstaan in de opvoeding. Maar wat dan? Moeten we dan alle wensen en eisen maar loslaten en de boel de boel laten?

Zorgen voor

Natuurlijk niet. Maar er is wel één uitgangspunt om mee te beginnen: stop met opvoeden en begin met zorgen-voor. Er is een belangrijk verschil tussen die twee: zorg is nodig om je kind veilig te laten opgroeien. Opvoeden heeft te maken met alles wat opvoeders aan normen en waarden op hun kinderen willen overbrengen. Punt is echter dat kinderen vooral normen en waarden leren van de omgang met elkaar, al ruziënd met hun broer of zus, op school en spelend met hun vriendjes. Kinderen hebben daarbij advies nodig, geen opvoeding. Goed nieuws is dus dat een heleboel van die goede opvoedbedoelingen van opvoeders in feite onnodig zijn.

Lastige kinderen? Heb jij even geluk

In mijn boek en Theatershow ‘Lastige kinderen? Heb jij even geluk’ behandel ik vier vragen waarmee je een opvoedingsprobleem aan kunt pakken:

  • Wat is het probleem?
  • Is het echt een probleem?
  • Ben jij het probleem?
  • Is het probleem de bedoeling?

Deze vragen kun je gebruiken als je wilt gaan omdenken. Bij omdenken kijk je niet naar de problemen en hoe-het-zou-moeten-zijn, maar je kijkt naar de feiten en vervolgens wat je daarmee zou kunnen, welke mogelijkheden de realiteit biedt. In plaats van van alles van je kind te verwachten, het kind vol te proppen met wat wij als opvoeders allemaal willen, kijk je naar het kind, je erkent het kind in wat het is, met alles erop en eraan. Van daaruit ontstaan ruimte nieuwe mogelijkheden voor jou en je kind. Liefde-in-actie.

Zo denk je om

Kijk bij een probleem in de opvoeding eerst naar de feiten. Is je kind druk? Wat is dat dan precies? Is het altijd druk? Vind jij het kind alleen maar druk omdat jij zelf rust nodig hebt? Waar bestaat dat druk-zijn dan eigenlijk uit?

Ga altijd na wat je eigen aandeel in het opvoedingsprobleem is. Verwacht ik niet teveel? Ben ik zelf teleurgesteld? Wil ik iets van mijn kind dat het niet kan of wil? Erken ik mijn kind wel in wat het is?

Geef je kind zoveel mogelijk erkenning, autonomie en het gevoel van competentie. ‘Zelf doen!’ is niet voor niets een veelgehoorde kreet van kinderen. Laat ze zoveel mogelijk eigen verantwoordelijkheid dragen en wees geen ‘curling-ouder’. Laat je kind zich competent voelen. Niets geeft een kind meer zelfvertrouwen dan het gevoel dat het iets kan.

Kortom: de kunst voor ons als ouders is goed te kijken naar onze kinderen en –paradoxaal genoeg- voor hen te besluiten wanneer ze iets zelf kunnen. Dat betekent op tijd loslaten.
Aan ons de uitdaging!

Berthold Gunster schreef 8 bestsellers, waaronder ‘Lastige Kinderen? Heb jij even geluk’ en ‘Lastige kinderen? Heb jij even haast’. Dit seizoen staat Berthold Gunster in 45 theaters in het hele land met de ‘Lastige kinderen? Heb jij even geluk Omdenkshow’. Klik hier voor de speellijst.

Reageer op artikel:
Stop met opvoeden, denk het om!
Sluiten