Straffen ongewenst gedrag

antwoord

Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik deze reactie een beetje groot vind en niet denk dat het helpt. Ik snap dat je als moeder schrikt wanneer je hoort en merkt dat je zoon dingen wegneemt van anderen, maar vind je het pakken van een kauwgommetje uit de auto echt in verhouding staan tot iets van een ander kind afnemen? Heeft dat met elkaar te maken? 

Iets van een ander afnemen is natuurlijk niet juist en het is goed dat je dat als ouder heel duidelijk maakt. Daar mag je uiteraard streng op reageren, maar het lijkt erop dat je zoon zelf al heel goed heeft ingezien dat het niet goed was. Hij had het zelfs al teruggegeven. 
Ik vind de vraag interessanter wat maakte dat hij iets wegnam. Daar zit namelijk iets achter, want dat doet hij niet zomaar. Als je daar met hem samen op een rustige manier over kunt praten en achter kunt komen, kun je kijken wat jullie kunnen doen en afspreken zodat het nooit meer gebeurt. 

Het pakken van het kauwgommetje is een heel ander verhaal. Natuurlijk was het beter als hij het zou vragen, maar is het echt zo erg? Ik denk dat het voor jou vooral zo erg was, omdat het (net?) na het andere incident kwam. Dus voor jou voelde het alsof hij niets van jouw preek had geleerd. Klopt dat? Had je zonder het voorval op school ook zo gereageerd op de kauwgom? 

Het voorval met het kauwgommetje is iets wat hij gewoon even had moeten vragen en dat kun je tegen hem zeggen. De reactie die jij hebt laten volgen, was denk ik vooral gebaseerd op jouw teleurstelling en boosheid over het eerdere incident. Begrijpelijk, maar naar mijn mening is het niet goed om je kind volledig te negeren en te straffen met dingen die niet in verhouding staan tot dat wat er gebeurd is. Dat helpt meestal niet. 

Veel beter kun je met woorden laten merken dat je teleurgesteld bent en het heel jammer vindt dat hij net nadat jullie het over het ‘niet wegnemen van andermans spullen’ hebben gehad, hij nu zomaar iets pakt wat van jou is – al is het kauwgom. Begrijpt hij dat? Waarom vroeg hij het niet gewoon?

Blijf zo in gesprek en kijk of je kunt ontdekken waarom hij deze dingen doet. Zo hou je vinger aan de pols en kun je hem leren handige keuzes te maken. Hem domweg negeren en hopen dat hij daarvan leert, werkt denk ik niet. Hij zal er erg van schrikken, maar het voelt ook erg onveilig en naar. Je kunt je punt ook heel goed anders maken, zeker als hij doorgaans een meegaande en lieve bereikbare jongen is. Als je probeert dat zo te houden, bereik je volgens mij veel meer!

Reageer op artikel:
Straffen ongewenst gedrag
Sluiten