Te jong voor een tussenjaar?

redactie 19 jun 2018 Opvoeden

antwoord

Bezorgdheid is nooit kinderachtig, hoewel pubers daar natuurlijk anders over denken. Of je overbezorgd bent, weet ik niet. Zie je je zoon in zeven sloten tegelijk lopen en is dat raar omdat hij eigenlijk heel verstandig is? Of is dat helemaal niet vreemd, omdat hij inderdaad roekeloos is…

Hoe het ook zij, terecht bezorgd of niet, met bezorgdheid heb je alleen jezelf. Jij vreet je op als hij niet op tijd thuiskomt, niet is waar hij zei dat hij was, niemand anders weet waar hij is en ga zo maar door. Jij ligt de halve nacht wakker terwijl hij doodgemoedereerd (frappant woord trouwens) zijn eigen ding aan het doen is – whatever that may be. Probeer daar wel achter te komen en over in gesprek te blijven.

Als een kind 17 jaar wordt, begint naar mijn gevoel voor de ouders pas het echte loslaten. Het kind is (bijna) puber af en denkt dat hij de hele wereld aan kan. Dat is bij jouw zoon over een jaar het geval en dat is de gangbare leeftijd waarop kinderen voor het eerst zonder hun ouders op vakantie willen.

Nu is een jaar weg natuurlijk niet hetzelfde als een vakantie, dus daarom zou ik hem eerst eens een week of een (lang) weekend laten oefenen zonder jullie. Kan hij die verantwoordelijkheid aan? Als alles goed is gegaan, beloon hem dan na afloop. Prijs zijn gevoel voor verantwoordelijkheid en draag met terugwerkende kracht – of een volgende keer – bij in de kosten van een treinticket, etentje, overnachting, concertkaartje of iets dergelijks.

Voor vol te worden aangezien is voor jongens en meisjes van een jaar of 16, 17 ontzettend belangrijk en dat is begrijpelijk. Op die leeftijd worden ze namelijk weer redelijk en valt er met hen te onderhandelen. Onderhandelen blijft het nog wel een tijdje. En dat geldt ook voor zo’n tussenjaar.

Als een kind nog niet weet welke opleiding hij na zijn eindexamen wil gaan volgen, is een jaar ertussenuit geen gek idee. Maar er moet wel een plan gemaakt worden, dat is niet meer dan redelijk. Hoe gaat dat jaar ingedeeld worden?

Onze kinderen zijn alle vier een jaar weggeweest na hun eindexamen. Dat vonden we goed als er ook werd gewerkt, een taal geleerd of aan iets gebouwd. Voor alleen maar reizen, van het een naar het ander trekken, is een jaar te lang en meestal gelukkig ook te duur voor hen om helemaal zelf te betalen. Wij betaalden mee aan de reis als er dus daadwerkelijk ook iets werd gedaan.

Zij vonden dat een mooie deal en twee van de vier togen naar Zuid-Amerika en begonnen daar eerst met een cursus Spaans. Wat geen overbodige luxe bleek te zijn, want haast niemand spraak daar Engels. De derde ging voor Italiaans in Napels (tenminste iets dichterbij…) en de vierde koos voor Rio de Janeiro en stortte zich op het Portugees.

Nu willen veel jongeren juist even niet iets met hun hoofd doen na die hele middelbare schooltijd, maar juist aan het werk, al of niet met hun handen. Dat is alleen maar aan te moedigen, er zijn zo veel mogelijkheden. Er is volop vrijwilligerswerk in het buitenland!

Dus als ik jou was, zou ik tegen je zoon zeggen: ‘Een jaar weg, oké, maar verblijf de eerste maanden op een vaste plaats en begin daarna pas aan je zwerftocht.’

Hij is nog niet volwassen dus jullie hebben als ouders nog zeggenschap over hem en dat zal hij moeten accepteren.

En dan begint voor beide partijen het grote loslaten. Wat geheid gepaard gaat met een aantal slapeloze nachten, vooral als hij weer eens ‘geen bereik’ heeft.

Reageer op artikel:
Te jong voor een tussenjaar?
Sluiten