Traumaverwerking

antwoord

Wat een heftige tijd voor jullie! Als je vertrouwde, veilige en fijne thuis ineens wegvalt en al je persoonlijke spullen ook, dan doet dat heel veel met je – of je nu jong of oud bent. Iedereen gaat hier op zijn eigen manier mee om. De een praat erover en rouwt zichtbaar, de ander doet dat meer in zichzelf en weer een ander kan de draad zo weer oppakken alsof er weinig gebeurd is. Soms komt het verdriet en de shock er pas later uit, maar soms ook niet. Als ouder vinden we het vaak lastig als een kind er weinig van laat zien; dan kunnen we er namelijk zo weinig mee en dat maakt je zo machteloos. 

In ieder geval is het goed dat jullie de gebeurtenis thuis regelmatig bespreken, zo maak je je kinderen duidelijk dat het onderwerp – en hun gevoel – besproken mag worden.

Enkele ideeën om je kinderen verder te steunen:

  • Maak je niet direct al te grote zorgen, maar hou ze allebei in de gaten. Hoe zijn de prestaties bijvoorbeeld op school en hoe gaat je zoon om met leeftijdsgenootjes? Slaapt en eet hij goed? Als deze dagelijkse dingen redelijk gaan, hoef je je niet zo’n zorgen te maken. Verliest een kind interesse en plezier in dingen die hij voor de brand wel leuk vond en duurt dit langer, dan kán het een teken zijn dat hij hulp nodig heeft.
  • Probeer hem duidelijk te maken dat hij jullie niet hoeft te sparen. Vertel hem dat jullie het er ook moeilijk mee hebben, maar dat het desondanks wel goed met jullie gaat. Het is goed dat je je eigen emoties durft te tonen in het bijzijn van je kinderen, maar probeer wel de juiste balans te vinden. Als hij ziet dat jullie heel veel verdriet hebben, kan de drempel voor hem steeds hoger worden om naar jullie toe te stappen; hij is dan wellicht bang dat hij jullie met zijn eigen emoties nog verdrietiger maakt.
  • Hoe moeilijk ook, probeer ondanks de ellende de positieve dingen te blijven zien en te benoemen. Wat is er allemaal leuk aan het nieuwe huis? Wat gaan jullie kopen of doen om het weer gezellig te maken? Wanneer is er weer zicht op jullie eigen plek in het dorp? Wat maakt jullie allen blij en kan helpen om weer wat leuke ervaringen te hebben? Leuke dingen doen, je zegeningen tellen, enzovoort.
  • Vraag je kinderen wat zij het meest missen uit het oude huis en wat ze graag terug zouden willen hebben. Kijk samen wat haalbaar is. Dat kan bijvoorbeeld hetzelfde bed zijn, hetzelfde dekbedovertrek of een knuffel. Ga samen op pad om te kijken of deze spullen nog in de verkoop zijn en maak zijn nieuwe kamer gezellig.
  • Omdat er nu in je tijdelijke huis weinig speelruimte is, zou je een leuke club of activiteit in de buurt kunnen zoeken voor de kinderen. Zo leren ze in de nieuwe stad ook vriendjes kennen en zo krijgen ze de nodige afleiding. 
  • Je dochter lijkt er goed over te kunnen praten, voor je zoon zou je de juf of maatschappelijk werkster eens kunnen vragen om een oogje in het zeil te houden op school en om af en toe eens naar alles (inclusief zijn gevoel erover) te vragen. Vraag ze ook om aan de bel te trekken als ze zich echt zorgen om hem maken.
  • Je zoon uit zich nu door boos en chagrijnig te zijn. Hele normale emoties in dit soort omstandigheden. Het kan best zijn dat hij over een tijdje ineens verdrietige periodes krijgt. Rouwen gaat in fasen. Geef hem wat ruimte en toon begrip voor zijn gevoel. Dat mag er zijn. Verwoord voor hem dat dat ook een manier kan zijn na een heftige gebeurtenis. Natuurlijk kun je wel afspraken maken over de manier waarop hij met dat gevoel om gaat. Niet elke reactie kan!

De meeste kinderen komen vanzelf weer over een heftige gebeurtenis heen. Mocht je kind er na een tijd zoveel last van houden dat het zijn dagelijks functioneren belemmert, dan is het verstandig om deskundige hulp te zoeken. 

Reageer op artikel:
Traumaverwerking
Sluiten