Uitjes voor gehandicapten

redactie 22 jun 2018 Blogs

Pakweg de helft van Nederland heeft nu herfstvakantie en bij die helft zitten ook gehandicapte kinderen, want lang niet alle gehandicapte kinderen hebben ontheffing van de leerplicht. De ZML-, mytyl- en tyltylscholen hebben ook gewoon vakantie. Ik vind mytyl en tyltyl trouwens altijd een beetje klinken als gevaarlijke stoffen, ik kan me zomaar een krantenkop voorstellen als ‘Iran werkt aan een tyltylbom’. In werkelijkheid zijn het figuren uit een Frans sprookje.

Maar goed, wat doe je in zo’n vrije week? Of in een landerig herfstweekend? In deze blog mijn beste uitgaanstips voor gehandicapte kinderen. Die zijn grotendeels nogal Amsterdam-gericht omdat we daar nu eenmaal wonen, dus misschien kunnen mensen uit andere delen van Nederland hieronder hun favoriete hang-outs zetten?

Het leukste uitje is wel de Snoezelbus. Eigenlijk is het niet echt een uitje, want je hoeft er niet echt de deur voor uit. De Snoezelbus komt gewoon voorrijden. De bus is een soort minipretpark voor kinderen die door hun beperkingen niet naar een gewoon pretpark kunnen, wat ik persoonlijk overigens een zegen vind. De bus is gevuld met mooie snoezellampen, er is een waterbed dat golft op het ritme van de zachte muziek, een massagestoel en nog veel meer. Laura en Annemieke, de professionele begeleidsters van de bus, zijn heel aardig en geven de kinderen lekkere hand- en voetmassages. Een uur Snoezelbus kost 96 euro. Dat lijkt duur, maar als je de kosten bijvoorbeeld door vijven deelt met andere ouders, kun je voor 40 euro per kind een paar uur snoezelen. Dat red je niet in een pretpark. www.stichtingdesnoezelbus.nl

Op mijn verlanglijstje staat ook nog deze tentoonstelling: www.eyefilm.nl/anthony-mccall-solid-light-films-and-other-works-1971-2014. Anthony McCall maakt ‘solid light films’, enorme, magische lichtprojecties die, zoals hij zelf zegt, ‘een tactiele ervaring’ geven omdat je het licht zou willen vastpakken. Toen ik een recensie las dacht ik meteen: helemaal iets voor Yaël, met haar fascinatie voor lichtjes. Het goeie is dat je als ouder ook meteen lekker highbrow bezig bent met interdisciplinaire installatiekunst. Niet te lang wachten, want de tentoonstelling loopt tot 30 november.

Dan is er nog de supermarkt en dan vooral de Albert Heijn met zelfscanner voor kinderen met een lichtjes- en knopjesfascinatie. ‘Het piepjesapparaat’ noem ik het altijd, want er komen ook geluiden uit. Het is wel een beetje een toestand, zeker met een wegloper, maar met de zelfscanner is het goed te doen. Yaël mag op het piepknopje drukken, wat erop neerkomt dat ik haar vinger op het knopje druk. Tussendoor zit ze ook de hele tijd aan de scanner, waardoor er soms ineens 15 flessen azijn op staan, of alle boodschappen verwijderd zijn.

Voor een astrale lichtervaring is ook een aquarium heel geschikt. Er is beweging, er zijn mooie lichteffecten en toch is het er prikkelarm, iets wat je van de Albert Heijn XL niet echt kunt zeggen. Artis heeft een mooi aquarium – met lift, dus ook geschikt voor rolstoelers – en het Zeeaquarium in Bergen aan Zee is ook heel leuk.

Last but not least: schommelen in de kuipschommel. Wij hebben nu een kleintje in de tuin, maar er zijn er steeds meer in gewone speeltuinen. Het Amsterdamse Amstelpark heeft er bijvoorbeeld eentje. Enig nadeel is dat ik soms met een assertief Amsterdam Zuid-kind in debat moet als-ie te hoog gaat. Daarom ben ik ook zo blij met de schommel in de tuin. Voor wie er ook een wil: www.wickey.nl.

Reageer op artikel:
Uitjes voor gehandicapten
Sluiten