Vloeken

antwoord

Zo te horen zit je dochter helemaal in de puberteit! Bij zo’n puberende dochter is moeilijk gedrag nooit helemaal te voorkomen. Ze ligt nou eenmaal met zichzelf overhoop en heeft kennelijk moeite met alle veranderingen en het losmakingproces van jullie als ouders. Ze is zoekende en dat gaat gepaard met boze, onredelijke buien, vooral gericht op haar veilige thuishaven: mama! Het is inderdaad de kunst om je niet gek te laten maken en begrip te houden voor dit moeilijke proces van je dochter. Daarnaast kun je je reacties wel handig aanpakken zodat je de escalaties vermindert:

  • Ze weet inmiddels wel dat je het vloeken en schelden heel erg vindt. Juist omdat ze weet dat ze je daarmee heeft én doordat ze elke keer een (boze) reactie van je krijgt, behaalt ze er veel winst uit en zet ze het in. 
  • Ik zou tegen haar zeggen: ‘Je weet hoe ik erover denk, ik vind het vreselijk die taal, maar ik heb geen zin er steeds strijd om te hebben. Bovendien ben je oud genoeg om zelf te bedenken dat het niet leuk is dat te zeggen. Vanaf nu reageer ik er dus niet meer op.’ 
  • Probeer het vanaf dat moment dan ook echt vol te houden en geef wel reactie als ze zonder vloeken en tieren duidelijk maakt dat ze het ergens niet mee eens is. 
  • Bepaalde zaken moeten en daar zou ik samen heel duidelijke afspraken over maken. Spreek ook af wat zij een reële consequentie vindt als ze het niet nakomt en onderhandel over de afspraak (daar houden pubers van: ook iets te zeggen hebben)
  • Het kamer opruimen zou ik zo aanpakken: zeg haar dat je hebt bedacht dat ze misschien wel oud genoeg is om daar zelf over te beslissen en dat je denkt dat ze die verantwoordelijkheid inmiddels ook wel aankan. Bovendien ben je de strijd zat. Dus vanaf nu is er de afspraak dat jij je er niet mee bemoeit en dat ze het zelf regelt. Stel een paar regels in. Bijvoorbeeld: was die niet in de wasmand ligt, is niet schoon; afwas brengt ze naar beneden, enz. Overleg deze regels samen. Laat de deur vervolgens lekker dicht en stoor je er niet meer aan. Als er muizen komen dan grijp je in, want ze kan het duidelijk nog niet zelf, dus jij beslist weer! 
  • Wat betreft het geloof: je ziet regelmatig dat kinderen zich er in de puberteit tegen gaan afzetten. Dat kan te maken hebben met leeftijdsgenootjes, zelf de dienst uit willen maken maar ook met andere dingen. Vertrouw erop dat je in haar jeugd jullie normen en waarden en ideeën goed hebt meegegeven, laat het voor nu los. Na de puberteit maken ze vanzelf weer reële keuzes. Al is dat misschien niet altijd de keuze die jij het liefst zou willen. 

Als laatste: realiseer je regelmatig dat het weer voorbijgaat, hoe moeilijk nu ook. Let echt op wat er wel goed gaat en leuk is aan je dochter en probeer regelmatig leuke dingen samen te doen zonder strijd.

Reageer op artikel:
Vloeken
Sluiten