Voor het eerst uit logeren

redactie 21 jun 2018 Blogs

'Ik denk dat je beter kunt stoppen met drinken,' zei ik tegen Hanno. 'Ik denk dat je zo nog moet rijden.' Als rijbewijsloze had ik makkelijk praten. We waren uit eten omdat Yaël voor het eerst in het logeerhuis sliep en hadden een fles wijn besteld. Het was acht uur en Hanno had net gebeld hoe het ging. Ja, Yaël leek het heel leuk te vinden. Misschien wel iets té leuk. Ze sliep nog niet en werd steeds drukker. Ze zat nu rechtop in haar bed te joelen. 'Zullen we over een uur nog een keer bellen,' had Hanno voorgesteld. 'Als ze dan nog niet slaapt moeten we haar maar komen halen.'

Dus zaten we een uur later in de auto naar het logeerhuis. En een halfuur later lag Yaël weer in haar eigen bed. Ze sliep meteen.

Het nachtje logeren had al met al tot halftien 's avonds geduurd. Toch was ik niet pessimistisch. De leidsters van het logeerhuis vertelden dat Yaël het allemaal heel leuk en spannend had gevonden. Het was alleen een beetje te spannend. Een kwestie van wennen dus.

Aan de voorbereiding lag het niet. We hadden uitgebreid Yaëls eigenaardigheden besproken met de coördinator, die daar een mooi zorgplan van had gemaakt, we waren nog een keer 's avonds naar het logeerhuis gereden om de vaste nachtbegeleidster te ontmoeten en we hadden twee grote tassen met spullen naar het logeerhuis gebracht, met daarin extra grote slaapzakken, pyjama's, medicijnen, een mooie lamp-voor-het-slapengaan, luiers en haar eigen merken chocoladepasta en Roosvicee. We hadden bovendien foto's van het logeerhuis en de leidsters gemaakt om Yaël te vertellen wat er ging gebeuren.

Vorige week ging Yaël voor de tweede keer logeren. Ik had avonddienst en deed mijn werk met een half oog op de klok; Hanno zou het logeerhuis om acht uur bellen. Om kwart over acht verscheen er eindelijk een mailtje in mijn inbox. Ze sliep! Yaël was in slaap gevallen. Ongelofelijk! Voor het eerst zonder papa en mama uit logeren!

Toen mijn werk er tegen halftwaalf opzat, dronk ik nog een glas wijn met mijn collega's en tegen één uur kwam ik thuis in een kindloos huis. Ik wierp een blik op Yaëls lege bed en zei hardop tegen mezelf: 'Raarrrrr.' Maar ik was een beetje te moe om er verder bij stil te staan. Ik sliep als een roos die nacht.

De volgende ochtend was pas echt raar. Wat was het stil in huis! En wat waren we snel klaar! Douchen, een boterham en een kop thee en je kunt de deur uit. Maar wat me nog het meest verbaasde, was dat ik meteen genoot van de rust, van de kleine pauze in de zorg. Wat een ruimte, wat een lucht!

Even later zat ik met collega-moeder Mieke in de zon, aan de koffie. Normaal gesproken heb ik het gevoel dat ik op zo'n afspraak vooral aan het uitblazen ben van de ochtenddrukte en aan het opladen voor de drukte die gaat komen. Nu zat ik daar gewoon, tja… koffie te drinken. Ik genoot van de zon in mijn gezicht en verheugde me op de middag, als Yaël weer gewoon thuis zou zijn.

Reageer op artikel:
Voor het eerst uit logeren
Sluiten