Vrouw weg, mannen maken er een zooitje van

redactie 21 jun 2018 Blogs

Mijn vrouw had donderdagavond andere dingen te doen. En dus waren onze 8-jarige pleegzoon en ik op elkaar aangewezen. Leuk! Dan wandel ik met Koekie naar de snackbar van die norse Egyptische meneer die altijd ontdooit als wij binnenkomen. De eerste keer dat we er waren, proefde Koekie een stukje van mijn frikadel en hoewel hij gezond eten meestal lekkerder vindt dan ongezond eten, is dat sedertdien een van zijn favoriete gerechten geworden.

We bestellen dus beiden een frikadel, een patatje oorlog, ik bestel een kroket (heeft-ie ook een keer een stukje van geproefd en vindt-ie ongelooflijk vies), hij een Fristi en ik een Cola light. Als we daarna nog trek hebben bestellen we een extra frikadel en delen die.

Maar omdat mijn vrouw vindt dat ze de baas van ons gezin is, had ze nu bepaald dat het geen goed idee was dat wij naar de snackbar gingen. Er was nog een restje macaroni, erwtensoep en een brood dat in de oven gebakken moest worden. We verdeelden de taken. Koekie moest in de soep en de macaroni roeren. Binnen de kortste keren zat een aanzienlijk gedeelte van de macaroni niet meer in de pan, maar lag het verspreid over het gasfornuis.

Koekie kreeg het er warm van. Dus deed hij eerst zijn trui uit. Vervolgens ging hij afkoelen op het balkon en liet mij alleen met het eten. Of het tegelijk roeren in potten en pannen en het in de gaten houden van de oven nog niet ingewikkeld genoeg was, begon ik ook al aan de afwas. Hoe het kwam weet ik niet, maar opeens viel er een pan met heet water op de grond en liep er een klein riviertje over de keukenvloer. Koekie, gealarmeerd door het lawaai waarmee dit gepaard ging, meldde zich weer in de keuken. ˜Ik vind het toch leuker als Celine er wel is, zei hij.

˜Nou, ik ook, zei ik.

Het brood kon Koekie's goedkeuring wegdragen, het gedeelte van de macaroni dat niet aangebrand was, kon ook nog wel door de beugel, maar de erwtensoep vond hij ronduit smerig.

˜Je mag kiezen, zei ik nadat we ons dapper door de maaltijd heen hadden geworsteld. ˜Of je gaat naar bed, of je gaat oefenen op de piano terwijl ik de afwas doe en de keuken dweil.

˜Piano, zei hij.

En terwijl ik aan het werk was in de keuken, weerklonk vanuit de woonkamer De Vlooienmars. Omdat hij zo fanatiek aan het oefenen was, mocht hij een kwartier langer opblijven. In bed las ik hem nog een hoofdstuk voor uit het boek Geen probleem met Fixit. Nadat ik hem welterusten had gekust, zei ik bij het verlaten van de slaapkamer: ˜Als Celine er de volgende keer een avond niet is, dan gaan we weer gewoon naar de snackbar ha.

˜Ja, zei hij met een stem waarin ik hoorde dat hij de poging die ik had gedaan om wat van de avond te maken waardeerde, maar waarmee hij ook duidelijk maakte dat dit niet voor herhaling vatbaar was.

Koekie en ik waren het nog nooit zo met elkaar eens geweest.

En ik voelde me een echte vader. Zo een die ondanks stapels goede bedoelingen deze avond toch tekortgeschoten was.

Reageer op artikel:
Vrouw weg, mannen maken er een zooitje van
Sluiten