‘Ze heet Kit!’

redactie 21 jun 2018 Blogs

Aan tafel vertel ik dat een meisje op straat vanmiddag riep:
‘Hé, daar heb je weer dat meisje met Downsyndroom!’

Bart en ik moeten erom lachen, maar haar oudste broer is het er niet helemaal mee eens: ‘Wat zei jij toen? “Ze heet Kit!”’

Ik kijk op van deze opmerking, want hij heeft helemaal gelijk. En ik schrik van mijzelf dat dit niet eens in mij was opgekomen om te zeggen. Terwijl ik het zo belangrijk vind dat Kit, Kit is. Ik begin mij af te vragen of ik zelf niet in stand houd dat Kit toch als anders wordt gezien. En of ik dit tegenover de jongens wel goed doe. Bink heeft het allemaal erg goed door en is nu druk bezig er een weg in te vinden. Hij heeft af en toe vragen en denkt soms dat het allemaal wel over gaat. Zijn jongere broertje, Dex, vindt Kit vooral of gezellig of vervelend. Als je bijna 3 bent, bestaat je wereld vooral uit jezelf en heb je niet in de gaten dat iemand anders is dan jij.

Ik ben ook erg benieuwd wanneer het hem begint op te vallen en hoe hij ermee omgaat. Bink is altijd al een wijs jochie geweest, aan wie je veel kunt vertellen. Dex is meer een hooligan die gewoon door het huis stuitert en het allemaal niet zoveel uit maakt zolang je maar om hem lacht. Ik zie ook nog echt niet hoe ik het hem ga vertellen – waarschijnlijk heeft hij het op zijn 18de nog niet door.

Dat Bink er zo mee bezig is, verbaast mij niets. Hij is een lieve, gevoelige jongen die graag helpt. Dat zijn zusje Down heeft, vond ik in het begin vooral moeilijk voor hem. Maar als ik nu zie hoe hij vooral in de weer is om haar dingen te leren, denk ik dat het vooral goed voor hem is.

En om met zijn woorden te spreken:
‘Volgens mij is het echt al bijna weg, hoor mam. Kijk maar, haar oogjes staan gewoon weer recht.’

Reageer op artikel:
‘Ze heet Kit!’
Sluiten