Zoon met adhd botst met nieuwe vriend

redactie 19 jun 2018 ADHD

antwoord

Wanneer je al zeven jaar alleen met je moeder leeft en woont, is het een hele overgang als er ineens een man elke dag over de vloer komt. 

Beeld je eens in dat jij je zoontje bent en stel je voor hoe je naar deze nieuwe vriend van je moeder kijkt. Deze nieuwe man… 

  •  …is ineens heel veel bij jullie thuis, terwijl jij hem nog helemaal niet of nauwelijks kent (en niet hebt uitgekozen).
  •  …is ook nog eens een keer de nieuwe liefde van je moeder; dus je moet ineens delen wat je eerst altijd voor jou alleen had.
  •  …bemoeit zich ook nog eens binnen de kortste keren met jouw opvoeding.
  •  …is bovendien een heel stuk strenger dan je gewend bent van je eigen moeder, waarbij je de dienst nog wel eens kon uitmaken.
  •  …zorgt ervoor dat er ineens straffen gegeven worden, die ook nog eens door die man bepaald worden en niet door je moeder.
  •  …doet dingen anders en je merkt dat je moeder het er niet altijd mee eens is, maar het wel laat gebeuren.
  •  …kent jouw gebruiksaanwijzing nog helemaal niet.

Dat is nogal wat voor een 7-jarige jongen! Hij heeft nauwelijks of geen tijd gehad om te wennen aan het feit dat er een man in jouw leven is of die man is zijn leventje al volledig binnengedrongen. En nu verandert alles om hem heen! 
Omgaan met deze situatie begint bij heel veel begrip opbrengen voor je zoontje.

Het feit dat hij – nu je vriend er weer wat minder is – nog brutaler tegen jou is en zelfs fysiek wordt, is niet zo vreemd. Hij heeft veel (in zijn ogen natuurlijk negatieve) veranderingen gezien sinds je vriend over de vloer komt, zoals straf en een strengere moeder. 

En hij voelt (en ziet?) dat jij het niet helemaal eens bent met je vriend en je weg hierin aan het zoeken bent. Gevolg: nu die vriend er minder is, gaat hij op zoek naar wat er blijft staan als jij het weer alleen doet. Krijg ik mijn oude moeder weer terug, waar ik veel bij kan maken? Hij gaat dus de grenzen opzoeken, is zijn houvast kwijt en is erg in de war. 

Nu kun je erg boos op hem worden en hem steeds meer gaan straffen, maar dat zal de sfeer niet ten goede komen. Je kunt ook op zoek gaan naar de laag onder dit gedrag, zoals we hierboven hebben gedaan. Wat wil je zoontje duidelijk maken aan jou, wat speelt er? 
Daar ligt de oplossing en aanpak, niet bij het straffen van de symptomen (zijn gedrag). 

Wat heeft jouw zoontje nodig? In mijn ogen geen straf en afwijzing, maar juist:

  • begrip voor deze voor hem moeilijke situatie 
  • een moeder die hem begrijpt, dit laat merken en voor hem verwoordt hoe pittig het voor hem moet zijn allemaal
  • uitleg over hoe jij van plan bent het te gaan doen met deze man in jullie leven
  • een moeder die hem betrekt bij hoe dit een succes kan worden
  • een moeder die de leiding houdt
  • een moeder die goede afspraken maakt met haar nieuwe vriend rondom de aansturing van haar kind
  • en een hoop tijd om te wennen aan alles wat anders is geworden. 
    Dát is waar je hem mee helpt en wat dus maakt dat het straks beter gaat en voor iedereen went.

Het helpt kinderen wanneer je als ouder een nieuwe liefde geleidelijk in hun leventje brengt. Zodat ze die persoon rustig kunnen leren kennen, jij redelijk zeker weet dat de nieuwe relatie standhoudt en je kind voelt dat hij op de eerste plaats blijft staan. 

Dat is bij jullie niet gelukt, maar natuurlijk kun je vanaf dit moment veel doen om het beter te laten verlopen. Dat vraagt van jou dat je er goed over nadenkt, er stappen in zet en met je beide mannen in gesprek gaat. 

Wat kan hem en jullie helpen:

  • Richt je de komende tijd op het opbouwen van contact. Niet forceren, gewoon rustig opbouwen. Je vriend kan aansluiten bij de passies van je zoon, echt tijd met hem doorbrengen en ‘mannen’-dingen doen. Vanuit een goed contact groeit het vertrouwen van je zoon in hem.
  • Laat hem meedenken over wat hij zou willen doen, hoe hij kan wennen aan de nieuwe situatie. Jij bepaalt daarbij de kaders (de vriend is er en komt langs), samen kijken jullie hoe het voor iedereen leuk ingevuld kan worden.
  • Bespreek met hem waar ik het hierboven over heb gehad. Verwoord voor hem hoe het moet zijn, toon begrip, praat erover en laat het er zijn.
  • Maak afspraken over wat er wel en niet kan qua gedrag
  • Zorg voor voldoende één-op-één tijd met jou, ook als je vriend er is.
  • Hou de leiding en laat je vriend zich voorlopig niet bemoeien met de opvoeding. Hij is zijn vader niet en moet eerst echt in het gezinnetje zijn ingevoegd. Jij bent zijn moeder, jij beslist. Je kunt best dingen in overleg met je vriend anders gaan aanpakken, maar dan wel via jou en niet ineens heel anders dan voorheen. 
  • Geef het de tijd. En dat kan best een tijd duren na al die jaren met zijn tweeën te zijn!

Los van dit alles is mijn visie dat straffen en hem afzonderen – zeker niet een middag lang! – niet werken en ook niet goed voor hem zijn. Hij heeft jullie nodig, dat geeft hij aan met zijn gedrag. Dus niet afwijzen maar hem helpen als het te veel voor hem is. Met daarbij duidelijke structuur in huis, kaders en grenzen. 

Reageer op artikel:
Zoon met adhd botst met nieuwe vriend
Sluiten