Zorgen om gedrag

redactie 21 jun 2018 Opvoeden

antwoord

Je maakt je duidelijk zorgen om je zoon. Dat kan ik me goed voorstellen als hij zo teruggetrokken en onzeker is. Natuurlijk zie je dat graag anders en natuurlijk wil je graag goed in de gaten houden wat hij doet en denkt, want zelf vertelt hij je dit waarschijnlijk niet. Allemaal heel begrijpelijk en herkenbaar voor vele puberouders. 
In al je bezorgdheid heb je er nu voor gekozen om zijn sms’jes te lezen en dat maakt je nog bezorgder. En wat doe je met deze kennis? Vertellen dat je zijn privacy hebt geschonden door zijn sms’jes te lezen? Dat maakt waarschijnlijk alleen maar dat hij zich nog meer terugtrekt en meer voor je verborgen houdt. Je hebt zijn vertrouwen geschonden. Moet je hem dan straf geven voor iets wat je gelezen hebt en waarvan je niet weet of het ook daadwerkelijk gebeurd is? Hij zal het waarschijnlijk ontkennen en de vraag is ook of het stoere praat is of echt iets wat hij zou willen doen. Bovendien zorgt ook de harde aanpak er waarschijnlijk alleen maar voor dat hij zich nog meer afzondert.

Wat me opvalt, is dat je mailt dat je je erg gekwetst voelt. Ik begrijp niet goed waarom. Wat aan dit verhaal maakt dat jij je gekwetst voelt als ouder/moeder? Dat je je zorgen maakt en het niet zo wil zien, snap ik, maar het is lijkt mij een uiting van zijn onzekerheid – hij wil stoer meedoen met grote jongens – die zeker niet tegen jou is gericht. Hij doet dit niet voor de lol maar uit onmacht.

Een bange onzekere puber heeft thuis bij zijn ouders alle veiligheid nodig om zich goed te ontwikkelen. Het zou hem – en jezelf – denk ik helpen als je zijn gedrag (inclusief zijn terugtrekken) kunt zien als onmacht om met de puberteit om te gaan en alle (sociale) aspecten daarvan. 
In plaats van hem hard aanpakken, kun je veel beter aandacht besteden aan je contact met hem en zijn gevoel, en proberen meer zicht te krijgen in het hoe en waarom van zijn gedrag. Beter kun je zijn vertrouwen behouden – en dus geen sms of andere persoonlijke dingen van hem lezen – zodat je grip houdt op hoe het met hem gaat. 
Natuurlijk kun en moet je heel duidelijke grenzen stellen bij pubers, maar het belangrijkste is wel dat je feeling houdt met hun leefwereld en de zorgen die hij heeft. Laat hem weten dat je je zorgen maakt en hoe dit komt (los van de sms-informatie) en probeer met hem samen afspraken te maken over eten en meedoen aan het gezinsleven. Toon begrip voor zijn gevoel en gevecht met de puberteit en kijk hoe je hem kunt helpen in plaats van bijvoorbeeld straffen. Met hem samen bedenk je de consequenties van het niet nakomen van afspraken. 
Je kunt ook eens informeren op school hoe hun indruk is van zijn functioneren. Maken zij zich ook zorgen, hoe zijn zijn sociale contacten? 
Het kan zijn dat er hulp van buiten nodig is om hem te helpen, maar dit lijkt mij een goed begin. 

Reageer op artikel:
Zorgen om gedrag
Sluiten