Francis Bak-van Leeuwen Gezin Vandaag, 09:02

Leestijd: 3 minuten

Als stabiliteit wegvalt: hoe een gezin met hun autistische kind in een noodsituatie belandde

Voor Ronald Bröring en Ana Paula is stabiliteit geen luxe, maar een voorwaarde om te kunnen leven. Hun zesjarige zoon Noah is ernstig autistisch en niet-sprekend. Zijn dagen draaien volledig om rust, voorspelbaarheid en nabijheid. De afgelopen maanden is die basis stap voor stap weggevallen met gevolgen die voor dit gezin ontwrichtend zijn.

Door samenlopende omstandigheden en financiele problemen staat het gezin op het punt hun woning te verliezen en is er op dit moment nauwelijks toegang tot basisvoorzieningen en noodzakelijke zorg. Wat begon als spanning en improviseren, werd langzaam een situatie waarin basisvoorzieningen onder druk kwamen te staan. Inmiddels dreigen zij hun woning te verliezen en is er nauwelijks ruimte voor eten, medicatie en noodzakelijke zorg.

Voor veel ouders is dat al een nachtmerrie. Voor ouders van een niet-sprekend kind met autisme is het ronduit ontwrichtend.

Wanneer stabiliteit verdwijnt

Noah kan niet uitleggen wat hij voelt of nodig heeft. Hij reageert met zijn hele lichaam op veranderingen in zijn omgeving. Geluid, onrust, onzekerheid of het wegvallen van routines leiden niet tot “stress”, maar tot volledige ontregeling. Dat vraagt van zijn ouders een voortdurende alertheid en nabijheid, dag en nacht.

Als trauma- en gedragstherapeut zie ik dit patroon vaker: zodra de basisveiligheid wegvalt, raakt niet alleen het kind overbelast, maar ook de ouders. En wanneer ouders die de volledige zorg dragen uitgeput raken, verdwijnt het laatste beschermende vangnet.

Dat punt is hier bereikt.

Er is een plan, maar geen buffer

Ronald en Ana hebben een concreet plan om binnen Brazilië te verhuizen naar een rustige regio waar familie woont. Daar zijn de kosten lager, is ondersteuning mogelijk en ontstaat weer perspectief op werk en een stabiel dagelijks leven. Voor Noah betekent dit vooral: minder prikkels, meer rust en een omgeving die hem niet voortdurend overvraagt.

Alles voor deze stap is voorbereid. Wat ontbreekt, is een tijdelijke financiële overbrugging om deze verhuizing veilig en gecontroleerd te kunnen maken.

Geen luxe, maar noodzaak

Het gaat hier niet om comfort of een nieuw begin zonder moeite. Het gaat om het voorkomen van verdere ontregeling en schade, en om het creëren van een minimale basis van waaruit dit gezin weer zelf verder kan.

Voor ouders van zorgintensieve kinderen is dit pijnlijk herkenbaar: één ontbrekende schakel kan alles doen kantelen. En zonder vangnet is er vaak geen ruimte om langzaam te herstellen.

Waarom dit verhaal gedeeld wordt

Dit verhaal deel ik omdat het laat zien hoe kwetsbaar gezinnen kunnen worden wanneer zorg, verantwoordelijkheid en omstandigheden samenkomen. En hoe belangrijk het is dat er soms even gedragen wordt, zodat een gezin weer op eigen kracht verder kan.

Niet elk ouderschap is zichtbaar. Niet elke crisis speelt zich af binnen de lijnen van bekende systemen. Juist daarom is het delen van dit soort verhalen van waarde.

Op de crowdfundingpagina staan het plan en de verantwoording transparant uitgewerkt.

Francis Bak- Van Leeuwen is trauma- en gedragstherapeut en werkt met zorgintensieve kinderen en hun ouders. Het gezin van Ronald en Ana is haar dierbaar. Vanuit haar professionele blik ziet ze hoe groot de impact is van instabiliteit op niet-sprekende kinderen met autisme en hoe kwetsbaar gezinnen worden wanneer het vangnet wegvalt. Dit is geen structurele hulpvraag, maar een eenmalige noodinterventie om een onhoudbare situatie veilig af te ronden.