Bas over de val van zijn dochter: ‘Toen ik de ambulance bij ons huis zag, kwam de ernst in één klap binnen’
Een gewone ochtend in de sportschool eindigt in een paar minuten waarin werk, ritme en vanzelfsprekendheid volledig wegvallen. Bas Derks (32) ervaart hoe snel veiligheid kan omslaan in pure onzekerheid: “Ik werd gebeld toen ik op de padelbaan stond en wist direct dat het mis is.”
Het begint met een gevoel dat hij direct herkent, maar nog niet kan duiden. “Eigenlijk voelde ik meteen: dit is mis,” vertelt Bas. “Ik wist nog niet precies wát er aan de hand was, maar alles in mij sloeg op alarm. Vanaf dat moment bestond er nog maar één ding: naar huis. De sportschool, de mensen om me heen, alles viel weg. Je hoofd schiet dan alle kanten op, juist omdat je nog niets weet.” Terwijl hij belt en richting zijn fiets rent, hoort hij dat er thuis een ernstig incident is geweest. De ambulance is onderweg.
Paniek
Wat er op dat moment thuis gebeurt, beschreef Bas later in een persoonlijke LinkedIn-post.
KLABAM. En daarna stilte. Hun dochter Pip is van haar hoogslaper gesprongen, in de veronderstelling dat ze zou worden opgevangen door een familielid dat op bezoek is. Ze komt hard op de grond terecht en blijft slap liggen, met wegdraaiende ogen. De paniek is onmiddellijk compleet. “BEL 112!!! EN BEL BAS TERUG VAN DE SPORTSCHOOL.”
Plots staat er een medewerker van de sportschool naast me. Dat ik naar huis moet komen, omdat ‘er iets mis is met je kind’. Ik weet nog niks, maar voel aan alles dat het niet goed is. Vanaf dat moment verschuift alles. Vanaf dan staat de wereld stil. Ik wil naar huis. Ik bid en hoop de hele weg dat ik geen sirenes of zwaailichten hoor of zie. Want dan is het pas echt mis. Wat is het leven toch hatelijk kwetsbaar.
Ziekenhuis
Het moment dat hij de straat in rijdt, blijft hem het meest bij. “Toen ik thuis die ambulance bij de poort zag staan, kwam de ernst in één klap binnen,” zegt Bas. “Dat is een beeld dat je als ouder nooit wilt zien. Dan voel je vooral schrik, paniek en de keiharde kwetsbaarheid van het leven.” Binnen blijkt dat Pip naar het ziekenhuis moet. Ze reageert nog wel, maar niet zoals normaal. Ze zakt weg en moet overgeven.
In het ziekenhuis volgt een periode waarin tijd zijn structuur verliest. “Die uren voelden eindeloos,” vertelt Bas. “We leefden in totale onzekerheid, en dat maakt alles heel intens. Als ouder wil je je kind beschermen, maar op zo’n moment kun je alleen maar afwachten, hopen en erbij blijven. Dat maakte die tijd zo machteloos.”
Kwetsbaarheid en waardering
Wanneer later duidelijk wordt dat het om een hersenschudding gaat, verschuift de emotie van acute angst naar reflectie. In die fase beschrijft Bas een duidelijke mentale breuk met het dagelijks leven.
“Het trok me ineens los uit de dagelijkse drukte,” zegt hij. “Dingen waar ik me normaal druk om maak, zoals werk, boodschappen, kleine verplichtingen, voelden opeens heel onbelangrijk. Het enige wat ik wilde, was thuis zijn met Roos en de kinderen en ze dichtbij houden.”Die intensiteit verdwijnt niet volledig, maar verandert wel van vorm. “Wat is gebleven, is dat een gezond en veilig gezin voor mij veel minder vanzelfsprekend is geworden.”
De ervaring laat volgens hem vooral een blijvend besef achter over kwetsbaarheid en waardering. “Deze ervaring heeft me nog sterker laten voelen hoe kwetsbaar het leven met kinderen is,” zegt Bas. “Juist omdat je zóveel van ze houdt, voel je ook hoe breekbaar het kan zijn. Tegelijk heeft het me ook dankbaarder gemaakt. Niet vanuit angst, maar vanuit het besef dat een ‘gewone’ dag met je gezin helemaal niet gewoon is. Juist die kwetsbaarheid maakt het leven ook zo kostbaar.”
Wat resteert is geen permanente staat van angst, maar een verschoven perspectief. “Ik houd van het leven, juist omdat het zo kwetsbaar is.”
Favoriete speelgoed van de redactie
Onze redactie is altijd op zoek naar speelgoed dat meer doet dan alleen vermaken. Wij selecteren met zorg de mooiste en hipste producten voor ons kroost. Speelgped dat niet alleen kwalitatief en duurzaam is, maar ook bijdraagt aan de ontwikkeling en aansluit bij de principes van Montessori: zelf ontdekken, leren door te doen en spelen met aandacht. In dit overzicht delen we onze favoriete vondsten.
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.jmouders.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2025%2F09%2FSchermafbeelding-2023-07-03-om-10.03.07.png)