Mirthe Diemel Ouderschap vandaag, 11:01

Leestijd: 3 minuten

De blunder van Casper: ‘Mijn zoon (10) vond het spookhuis doodeng’

Alle ouders hebben weleens zo’n moment waarop het éven misgaat op ouderschapsvlak. Gelukkig kunnen ze er in de meeste gevallen achteraf ook hartelijk om grinniken. In De blunder van… deelt een ouder zijn of haar grootste blunder. Deze week is dat Casper (48), die dacht dat zijn zoon wel bestand zou zijn tegen het spookhuis, maar letterlijk van een koude kermis thuiskwam.

“Mijn zoon is tien en we waren samen naar de kermis. Heerlijk, die retro-vibes toen we daar liepen: botsauto’s, suikerspinnen, een reuzenrad en ook zo’n old school spookhuis. Je weet wel: zo’n donkere gevel, wat bewegende skeletten, nep spinnenwebben, misteffecten… Een tikkie spannend misschien, maar zeker geen horrorfilm-niveau.

Een ‘leuk spannend’ spookhuis

‘Zullen we erin?’ vroeg ik. Mijn zoon voelde er op zich wel wat voor, al zag ik hem ook twijfelen. Nu weet ik: bij twijfel, niet doen. In plaats daarvan begon ik hem gerust te stellen. Ik zei hem dat het echt wel meeviel. Ja, er waren wat spoken, maar die zagen er helemaal niet zo eng uit. En er waren misschien een paar schrikeffecten, maar dat hoorde erbij. Het was eigenlijk vooral ‘leuk spannend’. Misschien hypete ik het een beetje, maar er stond ook duidelijk bij dat het vanaf tien jaar was. Nou, hij is tien, dus ik dacht: dit kan hij wel aan.

Flinke gil

Binnen merkte ik eigenlijk vrijwel meteen dat hij wat stiller werd. Normaal heeft hij overal commentaar op, nu liep hij dicht tegen me aan. Toen er ineens een spook uit een hoek opdook, gaf hij een flinke gil. Ik moest er eerlijk gezegd een beetje om lachen – hoort immers bij een spookhuis. Maar toen we weer buiten stonden, kwam het er allemaal uit.

Nooit meer in spookhuis

Hij was nogal over zijn toeren en had het eng gevonden, écht eng. Hij zei dat hij nóóit meer in een spookhuis wilde – het was even een klein drama, midden op de kermis. Gelukkig trok het na een tijdje weer bij. We gingen samen in het reuzenrad en daarna kochten we een zuurstok. Toen was het weer gewoon gezellig.

Nachtelijk spoken

Alleen had ik me op één ding niet voorbereid, namelijk de nachten daarna. Ineens vond hij het spannend om te gaan slapen. Het donker was enger dan normaal, en hij kwam een paar keer zijn bed uit. Die spoken uit het spookhuis zaten blijkbaar nog ergens in zijn hoofd. Toen dacht ik wel: oké, misschien had ik dit toch verkeerd ingeschat.

Skip het spookhuis

Geloof me: ik ben écht geen vader die zijn kind expres laat schrikken. En dat spookhuis was gewoon geschikt voor kinderen vanaf tien jaar. Maar ja, ieder kind is anders, dus achteraf denk ik dat ik het beter had kunnen overslaan. Gelukkig is de angst inmiddels weer een beetje naar de achtergrond verdwenen – het spookhuis is nu vooral een verhaal dat af en toe nog langskomt.

Maar één ding weet ik wel. De volgende keer dat we naar de kermis gaan, slaan we het spookhuis gewoon over. Ha, ik wacht nu op zijn minst tot zijn zestiende.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Wil je meer afleveringen van De blunder van… lezen? Check deze artikelen!

• Mama blundert: ‘Ten overstaan van mijn neefjes flapte ik eruit dat Sinterklaas niet bestond’
• Mama blundert: ‘Mijn kleuter had zich tegoed gedaan aan de bonbons gevuld met alcohol’
• Mama blundert: ‘Mijn kind zat vast op de wc terwijl ik stond te borrelen’
• Mama blundert: ‘Mijn zoon (6) had voor 500 euro aan app-aankopen gedaan’

De blunder van Annelot: ‘Tijdens carnaval zette ik me voor schut tegenover mijn tieners’