Mirthe Diemel Persoonlijke verhalen vandaag, 11:03

Leestijd: 3 minuten

De blunder van Sascha: ‘Mijn zoon had zijn AirPods helemaal niet kwijtgemaakt, maar ík’

Alle moeders hebben wel eens zo’n moment waarop het éven misgaat op ouderschapsvlak. Gelukkig kunnen ze er in de meeste gevallen achteraf ook hartelijk om grinniken. In Mama Blundert deelt een moeder haar grootste blunder. Deze week: Sascha (45) was geïrriteerd omdat haar puberzoon voor de duizendste keer zijn AirPods kwijt was. Bleek alleen niet zijn schuld te zijn.

“‘Mam, heb jij mijn AirPods gezien?’ Het was niet de eerste keer dat mijn zoon van vijftien die vraag stelde. Sterker nog: ik had hem inmiddels al zo vaak gehoord, dat ik bijna standaard antwoordde met: ‘Heb je al op je kamer gekeken?’ Ook deze keer was het weer raak, zijn AirPods waren spoorloos. En daar was ik wel klaar mee. Hoe moeilijk kon het zijn om die dingen op één plek te bewaren?

Foeteren

‘Je raakt ook áltijd alles kwijt’, snibde ik. ‘Let verdorie nou eens op je spullen!’ En zo foeterde ik nog tien minuten langer door, alle frustratie kwam eruit. Toegegeven: not my finest parenting moment. Ik was die rustige, begripvolle en geduldige moeder die ik pretendeerde te zijn. Mijn zoon? Die geloofde het allemaal wel. Zoals pubers kunnen reageren, haalde hij zijn schouders op en ging naar boven.

AirPods nog steeds kwijt

De volgende dag waren die AirPods nog steeds spoorloos verdwenen, dus vroeg mijn zoon of ik ze écht niet had gezien. Ik verviel opnieuw in een reprimande, tot irritatie van mijn zoon, die bezwoer dat hij ze écht op zijn kamer had gelegd. Later die dag was ik zelf aan het opruimen en wilde ik iets in mijn tas stoppen, toen ik ineens iets wits zag glinsteren. Jawel, het waren de twee witte AirPods van mijn zoon. O, shit, dacht ik meteen.

Compleet vergeten

Ineens herinnerde ik het me ook weer, want een paar dagen eerder was ik ze tegengekomen tijdens het opruimen. Ze lagen overigens niet op zijn kamer, zoals hij zelf beweerde, maar bij de kapstok. Ik dacht toen: ik stop ze even in mijn tas, dan kan hij ze in ieder geval niet kwijtraken. Ik deed het dus met de beste intenties, maar daarna was ik compleet vergeten dat ik die AirPods daarin had gestopt.

Eerlijkheid duurt langst

Natuurlijk schaamde ik me dood. Ik wilde er in eerste instantie ook niks over zeggen en kon ze natuurlijk ook ongemerkt terugleggen, zodat hij ze zelf weer zou tegenkomen. Aan de andere kant: ik probeer mijn kinderen óók mee te geven dat eerlijkheid belangrijk is. Dus moest ik de hand in eigen boezem steken en ‘bekende’ ik alles aan mijn zoon.  

Niet meer bemoeien

Gelukkig kon hij erom lachen, al zei hij ook dat ik hem dus ‘voor niks had uitgefoeterd’. Overigens gebruikte hij een ander woord dat ik hier maar niet zal herhalen, maar anyway: ik voelde me natuurlijk nóg schuldiger. Tja, ik kon hem ook geen ongelijk geven. Gelukkig kon ik het goedmaken met een bak van zijn favoriete ijs – waarvoor ik met liefde speciaal even naar de supermarkt ging. Ik heb mezelf nu voorgenomen dat ik me minder met zijn zaken probeer ter bemoeien – ga ik althans proberen. Maar als hij dan de volgende keer zijn AirPods weer kwijt is, komt het tenminste niet door mij.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.

Wil je meer afleveringen van De blunder van… lezen? Check deze artikelen!

• Mama blundert: ‘Ten overstaan van mijn neefjes flapte ik eruit dat Sinterklaas niet bestond’
• Mama blundert: ‘Mijn kleuter had zich tegoed gedaan aan de bonbons gevuld met alcohol’
• Mama blundert: ‘Mijn kind zat vast op de wc terwijl ik stond te borrelen’
• Mama blundert: ‘Mijn zoon (6) had voor 500 euro aan app-aankopen gedaan’

https://www.jmouders.nl/tag/mama-blundert

Geschreven door Mirthe Diemel

Mirthe (1987) rondde in 2012 de studie Journalistiek af aan de Hogeschool Utrecht. Ze interviewt, schrijft en redigeert voor verschillende media, zowel online als offline. Ze houdt van skiën, reizen en lekker eten. Voor J/M Ouders schrijft ze de wekelijkse rubriek 'De blunder van'.

Reacties