Mirthe Diemel Pubergedrag Vandaag, 11:02

Leestijd: 2 minuten

De blunder van Tara: ‘Mijn puberdochter stuurde me in het bijzijn van haar vriendinnen weg’

Alle ouders hebben weleens zo’n moment waarop het éven misgaat op ouderschapsvlak. Gelukkig kunnen ze er in de meeste gevallen achteraf ook hartelijk om grinniken. In De blunder van… deelt een moeder haar grootste blunder. Deze week is dat Tara (48), die de leuke moeder wilde uithangen bij haar puberdochter en diens vriendinnen, maar rücksichtslos werd weggestuurd.

“Ik dacht altijd dat ik best een relaxte moeder was. Niet superaanwezig of heel erg bemoeizuchtig, maar gewoon gezellig. Ik was de moeder die lekkere hapjes maakte als mijn puberdochter (15) haar vriendinnen over de vloer kreeg, die er even bij ging zitten en meelachte en praatte. Tot op zekere hoogte he, ik zag mezelf heus niet als haar vriendin. Maar wél als een leuke, ongedwongen moeder. En dat ging ook altijd prima.

Puberdochter is volwassen

Tot nu toe. Want sinds de kerstvakantie is ze ineens anders. Alsof mijn puberdochter in één klap volwassen is geworden. Ze wil haar eigen ding doen, is sneller geïrriteerd en vooral: ze wil niet meer dat ik erbij ben als ze met vriendinnen is. Daar kwam ik pijnlijk achter toen ze vorige week weer wat vriendinnen bij ons thuis had uitgenodigd. Zoals altijd maakte ik weer wat lekkere dingen klaar, zette ik een kop thee en ging ik erbij zitten.

Mond vol tanden

Het bleef een beetje stil en ongemakkelijk. Die vriendinnen rolden wat met hun ogen, mijn puberdochter schuifelde wat ongemakkelijk op haar stoel, en zei toen: ‘Oké mam, nu kun je gaan.’ Nou, daar stond ik even met mijn mond vol tanden. Ik weet nog dat ik dacht: huh? Ik heb net de hele keuken opgeruimd, van alles klaargemaakt, ik zit er even gezellig bij, maar mag nu wieberen? Ja, dat onderdrukte ik natuurlijk. Mijn echte reactie was lacherig, ik knipoogde dat ik wel even boven ging zitten.

Puberdochter met eigen leven

Nou, en boven kreeg ik het even te kwaad, hoor. Ze had me nog nooit weggestuurd, en nu was haar moedertje te veel. Toen dat gevoel zakte, moest ik er alsnog wel een beetje om grinniken. Want ja, natúúrlijk hoort dit erbij. Dat mijn puberdochter nu een eigen leven heeft, met een eigen groep vriendinnen, eigen gesprekken, eigen humor. En dat ze dat ook graag zonder haar moeder wil beleven. Dat is niet persoonlijk, het hoort bij de puberteit.

Veel knuffels

Maar goed, het voelde toch even als een blunder van mijn kant. Dat ik als hippe moeder dacht dat ik nog wel mee kon doen, zoals vroeger. Terwijl mijn meisje is veranderd op het moment dat ik even niet oplette en gevoelsmatig twee keer met mijn ogen knipperde. Gelukkig kwam mijn puberdochter me later die avond een knuffel geven. Laten we hopen dat dát de puberteit wel overleeft, want dat wil ik eigenlijk niet missen.”

* Om privacy-redenen is er een schuilnaam gebruikt. De echte naam is bekend bij de redactie.